Tinderdate³ – nog een vervolg

Standaard

In de hoop dat ik er terug wat vrolijker word, zal ik even verslag uitbrengen van mijn laatste afspraakje met mijn Tindervlam.

J. stuurde me vrijdag een sms’je: “Wil je morgen avond al afspreken? :) Iets gaan eten en drinken bijvoorbeeld?” We hadden eerder afgesproken dat we maandag – vandaag dus – pas terug zouden afspreken (wat uiteindelijk niet is kunnen doorgaan), omdat we allebei een drukke week hadden. Dat hij nu plots vroeg om zaterdagavond al iets te doen, vond ik heel fijn.

Lees de rest van dit bericht

Sneeuwvlokken en een donkere zon

Standaard

Het gaat even weer niet goed. Nee, ik weet niet echt hoe het komt. Nee, ik vind dit geen fijn gevoel. En nee, ik wil niet dat ik mij nog lang zo voel.

Het voelt alsof ik een kleine glazen sneeuwbol ben die hard door elkaar wordt geschud. De sneeuwvlokjes die al weken op de bodem lagen te rusten, worden plots wild naar boven gezwierd. En ik kan alleen maar wachten tot de vlokjes tergend langzaam weer naar beneden zijn gedwarreld.

Lees de rest van dit bericht

Tinderdate³

Standaard

Gisteren was het alweer tijd voor een nieuwe Tinderdate! Eigenlijk vrij onverwachts. Er was wel een jongen, B. (niet de B. van Tinderdate², een andere uiteraard) die ik zag zitten. Ik zat al ongeveer een week met hem te praten en ik hoopte steeds dat hij zou vragen om eens af te spreken. Terwijl chatte ik ook nog met wat andere jongens. Tussen die gesprekken zat niet veel soeps. Dat was toch wat ik alleszins dacht!

Lees de rest van dit bericht

Tinderdate² – einde

Standaard

Zoals ik al had verwacht, stopt het al bij dat ene afspraakje met B.

“Ik ben eigenlijk nog niet klaar om af te spreken met iemand. Ik zoek nog geen relatie. Ik wil nog wat vrij zijn.” aldus B.

Ach, het doet mij niet zoveel. Ander en beter en in deze keer is het echt wel zo! B. zou mij, zoals hij zelf al eens zei, niet gelukkig kunnen maken.

Dus nu ga ik weer verder op zoek naar mijn prins!

Tinderdate²

Standaard

Gisterenavond zat ik alweer vol spanning te wachten tot mijn nieuwe Tindermatch me kwam ophalen. Het feit alleen al dat hij mij kwam ophalen, maakte me nog zenuwachtiger. Maar goed, het is langs de andere kant dan ook wel erg makkelijk en handig.

We moesten wat heen en weer rijden. Want ondanks ik drie keer tegen B. had gezegd dat hij dat ene restaurantje moest reserveren omdat het daar altijd erg druk is, had hij toch niet gereserveerd. Dat was helaas al meteen een minpuntje. Maar ik kon het hem vergeven, zijn knappe looks maakten veel goed. B. zag er in het echt nog veel beter uit dan op zijn foto’s (en daar zag hij er al super uit, dus ja, je kan je wel inbeelden dat hij écht knap was!).

Lees de rest van dit bericht

Pauze

Standaard

Het zit eventjes allemaal vast. Er komen geen gevoelens meer uit. Alsof mijn pauzeknop is ingedrukt.

Mijn papa is ondertussen 3 jaar en half dood en het lijkt even alsof ik het niet meer kan voelen. Dat robotje is weer in mijn hoofd gekropen en het heeft gezegd dat er geen tijd is om iets te voelen. Of misschien heeft dat robotje gewoon geen zin in dramatisch gedoe.

Of een andere optie is dat ik  er gewoon beter mee kan leven. Wat eigenlijk ook wel zo is. Maar toch, ik voel dat het weer anders is. Ik kan ook niets zinnigs meer schrijven. Mijn gevoelens, woorden, gedachten, tranen, … zijn op. Alles wat met mijn papa te maken heeft is even weg. Misschien laat ik het dan maar beter zo. Misschien maak ik er dan beter niet te veel (stomme) woorden aan vuil.

Love comes and goes

Standaard

Liefde komt en gaat inderdaad. Na 5 super toffe dates en na dagenlang en nachtenlang te sms’en met L. is het alweer voorbij. Zelfs voordat het begonnen was eigenlijk. We hadden echt een klik. Maar blijkbaar is dat niet altijd genoeg. L. moet nog te veel aan zijn ex denken wanneer hij met mij afspreekt, hij is nog niet klaar voor een nieuwe relatie.

Het klinkt allemaal heel onnozel, maar voor mij betekent deze ervaring veel. Ik heb voor de eerste keer kunnen ervaren hoe leuk het is om aandacht te krijgen van een jongen. Het wegvallen van die aandacht van de ene moment op de andere, heeft mij toch triestig gemaakt. Ik wist van in het begin dat ik niet te veel mocht hopen op iets meer met L. We amuseerden ons echt allebei en na elk afspraakje kreeg ik stiekem toch wat meer hoop.

Binnen een paar dagen zal ik het allemaal wel kunnen relativeren, dat weet ik wel. Maar nu doet het toch even pijn. Gewoon omdat ik weet hoe mooi het allemaal had kunnen zijn.

Tinder laat ik voorlopig maar even voor wat het is. Eerst even bekomen van mijn eerste Tinder-avontuur.