Stilte

Standaard

GROOT nieuws! Ik heb de mail verzonden. Verder wil ik het daar niet meer over hebben. Ik zie wel wat er komt, ik wacht (ongeduldig) af.

Gisterenavond/nacht had ik het weer heel moeilijk. Ik was in mijn nieuwe boek aan het lezen en wat er allemaal in stond (de gedichtjes, de teksten, de vragen) waren allemaal zo … Ik weet het niet, ik kan er geen woord op plakken. Het komt erop neer dat ik geraakt werd door wat er stond. Ik heb er nog niets in geschreven, aangezien dat dat niet mag, maar ik beeldde mij al in wat ik kon schrijven en die gedachte alleen al deed pijn. Pijn, verdriet, tranen, woede, angst, wanhoop, moedeloosheid, frustratie, …

Wat kan ik nog meer zeggen? Terwijl ik dit typ staat het nieuws op. Dat nieuws is veel erger als wat ik meemaak. Zoveel onschuldige kinderen dood. Zonder boe of ba. Weg van de wereld, voor altijd. Zonder dat iemand er ooit aan had gedacht dat zoiets kon gebeuren…

Ik heb geen zin om er aan te denken, ik word er zo triestig van. Het is misschien egoïstisch, maar dit verdriet kan er niet meer bij.Te veel. Te zwaar.

Ik mag er niet meer aan denken, ik moet mijn focussen op iets anders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s