I cried for you

Standaard

De stage zit er weer op. Het was wel leuk. Maar ik had zó graag tegen papa willen vertellen hoe het was. Hij zou misschien niet altijd even aandachtig luisteren. Maar hij zou trots zijn, zo trots, zo blij. Hij zou het zo leuk vinden dat ik, na al die jaren dromen over juf worden, eindelijk echt op weg ben om juf te worden. Zijn blik zien als ik aan één stuk door zou vertellen over mijn dag, over de kindjes, zijn hand op mijn rug voelen als hij zegt dat ik het goed zal doen, zijn stem horen, zijn lach zien.

IK MIS HET ALLEMAAL ZO HARD.

Allemaal.

Het lijkt misschien dat ik stappen zet in de goede richting maar mijn gevoel zegt van niet. Mijn gevoel zegt dat het nooit over zal gaan. Dat ik mij altijd slecht zal blijven voelen. Maar mijn verstand zegt dan weer van niet, dat dat niet kan. Dat zegt iedereen. En toch gelooft mijn gevoel dat nog steeds niet.

Slechte dag/avond vandaag. Ik zit weer eens de muziek van tijdens de begrafenis te beluisteren. Met mijn oortjes in. Dan klinkt het allemaal nog veel specialer en echter dan in mijn CD speler. Die muziek snijdt recht door mij heen. Ik weet niet wat ik heb maar ik wil ergens op slagen, kloppen, meppen, gooien, smijten, werpen, aanvallen, roepen, tieren en vooral wenen.

De regen druppelt van mijn wangen

Soms zijn het stortbuien

Soms een vlaag

Soms een beetje miezer

Soms slechts enkele druppels

Maar altijd zit er zoveel pijn in die tranen.

einde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s