Give me your hand and I hold it

Standaard

Verdriet

Groot verdriet

Binnenin.

Het zit vast.

Het klopt op de deur.

Het vraagt zachtjes: “Mag ik naar buiten?”

“NEE!” zeg ik luid. “Ik wil je niet meer zien. Nooit meer. Ga weg en verdwijn.”

“Maar ik moet toch kunnen ontsnappen? Hoe geraak ik dan ooit weg?” vroeg het verdriet met een zielig stemmetje.

“Misschien moet je elke dag proberen om een beetje tranen naar buiten te sturen. Niet te veel, want anders blokkeert de deur.”

“Ja, dat kunnen we eens testen. Opgepast, de eerste lading komt eraan!”

En de tranen gleden rustig over mijn wangen.

Een Toon Tellegen bewonderaarster, dat ben ik. Dus dan dacht ik, waarom probeer ik niet eens zoiets te schrijven? Ja ik weet het, ik ben een na-aper. Sorry.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s