Somewhere over the rainbow

Standaard

Een gelukkig en triestig moment tegelijk. Zo voelde ik mij daarstraks.

Ik keek naar buiten. Een zacht schijnende zon. En schuinvallende regen. Mooi.

Maar hetgeen wat nog mooier was, daar dacht  ik pas enkele momenten later aan. Een regenboog. Er moest wel een regenboog zijn! Snel liep ik naar het venster. En ja, natuurlijk was er een regenboog. Een prachtige. Zelden zo’n mooie regenboog gezien. De tranen stroomden over mijn wangen.

Nee, ik ben niet overgevoelig voor de prachtige natuurverschijnselen die we soms te zien krijgen. Maar het deed mij denken aan mijn papa. Op een dag, toen hij al heel ziek was, was het ook aan het regenen en scheen de zon. Dus… Toen was er ook een regenboog te zien. Ik ging snel naar het venster en bewonderde de regenboog. Papa zat in zijn rolstoel, in de keuken. Waarschijnlijk zat hij daar gewoon te zitten, zoals hij toen altijd deed. Maar hij hoorde mij zeggen dat er een hele mooie regenboog was. Hij vroeg of ik hem niet naar het venster kon rijden. Ik wou wel proberen zei ik maar ik dacht niet dat het ging lukken (onze mini-living was nogal overvol toen en het was bijna onmogelijk om langs de zetel te rijden met de rolstoel, remember?). Maar ik wou dus proberen. Alles voor mijn papa. Maar zoals iedereen wel weet, regenbogen verdwijnen snel. Dus ik schoof snel de zetel opzij (met al mijn macht), ik duwde de rolstoel langs de zetel, manoeuvreerde de rolstoel voor het venster. Maar papa zat te laag, hij kon de regenboog niet zien. Ik probeerde een kussen onder hem te steken en na wat gefoefel lukte het mij. Ik zag hem glimlachen. Hij keek naar de regenboog. Wie weet dacht hij toen: ‘binnenkort ben ik misschien daar…’ Ik weet niet wat hij dacht. Maar hij leek heel eventjes gelukkig.

Toen vroeg hij of er geen liedjes bestaan over de regenboog. Dus ik zocht op youtube een liedje dat ik nog kende van Leki, Over the rainbow. Maar dat was niet het liedje dat papa bedoelde. Het was een ander. Ik zocht en zocht, maar ik vond geen ander. De regenboog vervaagde. En plots vond ik het liedje dat hij bedoelde. Somewhere over the rainbow, van Israel Kamakawiwo Ole. Prachtig liedje. Paste perfect bij die moment.

 

 

Wanneer we liedjes moesten kiezen voor tijdens de begrafenis, dacht ik meteen aan die moment. Ik wist meteen: dat liedje moeten we sowieso laten spelen. De tekst is ook zo mooi. De stem. Het idee. Ergens over de regenboog. Daar is mijn papa. Wie weet.

 

Om mijn verhaal af te ronden, ik zag nu dus die regenboog. En de tranen stroomden over mijn wangen. Maar ik voelde terwijl een soort rust. Geluk? Verbondenheid? Wie weet het? Maar het was alleszins een mooi moment. Daar, bij die regenboog wacht mijn papa op mij. Dat wil ik wel geloven.

En daarom is die regenboog mijn nieuwe ‘hoofdingsafbeelding’.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s