Het leven gaat door, je begint weer vanvoor.

Standaard

19 – Toen Hanna een geschaafde knie had en ik de plakker er na een tijdje weer wou afdoen, begon ze al te roepen van de pijn, nog voor ik de plakker had aangeraakt. Ik zei: “maar kheb nog niets gedaan!” en dan stopte het wenen van slag en zei ze: “ah oei, hihihi!” Toen moeste ik toch ook wel lachen.

Krokodillen tranen voor niets…

                                                                                          

Advertenties

Eén reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s