I’m busy erasing voices of the dead

Standaard

Ik ben mijn belofte nagekomen. Yes! Ik ben best wel trots op mijzelf. Ik heb het aangedurfd om tegen dat meisje te praten. Ik denk dat ik ze we nog steeds een meisje mag noemen, hoewel ze eigenlijk al heel volwassen is. Maar het maakt niet eens uit hoe ik ze noem. Het gaat er gewoon over dat ik eventjes met haar heb gesproken over haar overleden vader en ik héél eventjes over de mijne.

Zij heeft al redelijk veel verteld over haar papa. Maar ze is dan ook een echte flapuit en ze durft veel te vertellen. Hij is gestorven aan een hele zeldzame ziekte waarvan ze de naam niet eens kan uitspreken omdat het zoiets ingewikkelds is. Ondertussen is het al 5 jaar geleden dat hij overleden is. Nog net niet eigenlijk. Nu vrijdag pas. Ze gaat dan niet naar school komen zei ze, dat vindt ze veel te moeilijk. Toen zei ik dat het bij mij op 15 oktober juist een jaar zal zijn dat mijn papa dood is. Daarop zei ze dat dat nog maar kort is op zich en dat zij toen nog een wrak was en dat ze niet zoals mij hier op school zou zitten. Ik wou nog wel verder babbelen maar toen kwam er een groepje 1e jaars ons spel spelen dus moesten we stoppen met praten. Nadien had ik de moed niet meer om er terug over te beginnen. Maar ik ben er zeker van dat ik nog wel eens met haar erover ga praten. Zij zit al veel verder in haar rouwproces en misschien kan ze mij tips geven of gewoon haar gevoelens vertellen en ik de mijne. Dat kan ook al veel helpen, denk ik toch.

Ze is ook heel erg lief en vriendelijk. Ik voel mij op mijn gemak bij haar en ik vertrouw haar. Dat vind ik heel belangrijk. Anders had ik nooit dat gesprek met haar aangeknoopt.

Ik kijk wel uit naar dit schooljaar. Ik hoop dat ik nu de tijd en de moed vind om elke dag met plezier aan mijn taken te beginnen. Ik kijk er naar uit om elke dag druk bezig te zijn. (ook al weet ik nu al dat ik daarover ga klagen, zo ben ik)

 

PS: Ik ben echt opgelucht dat ik gestopt ben met dat 366 dagen geluk-gedoe! Nu ben ik veel vrijer om te schrijven wanneer ik wil en wat ik wil.

 

PS: http://www.youtube.com/watch?v=GH6SoY6qQmo&feature=relmfu

Advertenties

»

    • Hallo,
      Ik heb diezelfde dag nog dat filmpje bekeken en ik vond het echt prachtig! Het raakte mij heel erg. De tranen stroomden over mijn wangen en ik kreeg er kippenvel van. Die kinderen leerden echte dingen, ze leerden over het leven en ze leerden elkaar te vertrouwen, verdedigen, helpen, troosten,…
      Ik hoop dat ik ooit een leerkracht kan worden die zo’n dingen kan bereiken bij kinderen.

      Heel hard bedankt om dit filmpje door te sturen!

      Groetjes, Sarah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s