I might be a little closer to you

Standaard

Amai, amai, amai. Wat een dag! Wat een goeie dag eigenlijk.

Ik heb een stap gezet. Een grote stap vind ik.

Ik heb een mail verzonden naar mijn mama. (ja, een mail naar mijn eigen mama, zo raar ben ik) Ik heb geschreven dat ik volgens mij klaar ben om met haar te praten, dat ik het wil proberen maar dat ik niet zeker weet of het gaat lukken. Maar proberen is al een stap. En die mail sturen was ook een stap. En zo ga ik been voor been vooruit. Zo wil ik been voor been gelukkiger worden. Zo wil ik been voor been het verlies van mijn papa een plaats geven. En zo wil ik been voor been kunnen glimlachen als ik aan mijn papa denk.

En dit allemaal heb ik te danken aan dat ene meisje (vrouw) waarover ik al eerder heb geschreven. Ik heb deze middag lang met haar gepraat. Zij heeft vooral verteld over haar verlies en hoe zij ermee is omgegaan. En dat vond ik perfect. Ik heb veel geleerd door naar haar te luisteren. Ik heb ook verteld dat ik er niet met mijn mama over kan praten en dan hebben we bedacht dat ik een mail kon sturen. En voor de eerste keer had ik het gevoel dat ik het ook écht ging doen. Zo komt het dus dat ik die mail ook écht, écht, écht heb verzonden!

Het enige dat ik nu kan doen is bang en zenuwachtig afwachten. Maar ik heb een stap gezet. En voorlopig voel ik mij opgelucht.

De volgende stap is dat ik morgen, na school, de deur open en haar zie staan. En dat we ‘moeten’ praten of wenen of weet ik veel wat.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s