Maandelijks archief: januari 2013

Gedichtendag

Standaard

Ik was het al bijna vergeten maar ik dacht er nog net op tijd aan (danku facebook) Het is gedichtendag! Joepie 🙂

Omdat ik zelf geen inspiratie heb vandaag heb ik het internet eens geraadpleegd en een gedicht van Toon Tellegen opgezocht.

 

Zal ik weggaan? 
Zal ik verdrietig worden en weggaan? 
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden, 
mijn schouders ophalen 
en weggaan? 
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken: 
zo is het genoeg, 
en weggaan? 
Zal ik een deur zoeken, 
en als er geen deur is: zal ik een deur maken, 
hem voorzichtig opendoen 
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen? 
Of zal ik blijven?
Zal ik blijven?

 

Caviar nails

Standaard

Nu ik weer eventjes tijd heb (geen school!) en ziek ben, kan ik mij nog eens amuseren met mijn nagels. Ik heb enkele dagen geleden in de Claire’s een potje gekocht waarin kleine pareltjes zitten, speciaal voor op je nagels. Dus, bij deze heb ik het eens getest.

Ik vind het echt een super tof resultaat! Alleen ben ik bang dat de pareltjes er snel gaan afvallen. Maar we zullen wel zien!

caviar nais

caviar nails

Quote

 

Als de zon schijnt in je hart, dan is het altijd een zonnige dag.

– onbekend –

 

Wat je hebt kun je verliezen, wat je bent niet. 

– Ruth Zwijgers –

 

 We nemen geen rugzak mee uit het verleden maar een schatkist. Elke dag mag je kijken of er nog wat moois in zit.

-Willem Brauckmann –

 

Wees niet bang voor perfectie, je bereikt ze toch nooit.

– Dali –

 

Laat je je remmen door problemen, of geef je gas door je dromen?

– onbekend-

 

 

 

Ik hou van quotes!

4 ongewassen varkentjes

Standaard

Wanneer ik op facebook kom, zie ik meteen mijn profielfoto, een oude foto van mij en mijn papa, en denk ik meteen terug aan mijn lieve papa. Wanneer ik dan verder ‘blader’ denk ik vaak aan één van de populairste spelletjes op facebook. Farmville. Inderdaad.

Ik was verslaafd aan Farmville, drie of vier jaar geleden. Om een nog betere boer te worden startte ik op mijn papa zijn account ook het spelletje. Maar mijn papa was geïnteresseerd in Farmville. Na een paar weken was hij er net zo zot van als mij. We waren constant bezig met oogsten, ploegen, koeien melken, maïs planten, … Klinkt belachelijk maar het was zo plezant!

farmville

Wij twee, de twee boertjes. Ik vond het echt zo gezellig om met hem te praten over onze boerderij. Elkaar de loef proberen af te steken. Elke keer dat ik een level hoger geraakte moest en zou hij ook een level hoger geraken. Wanneer hij thuis kwam van Keulen was één van de eerste dingen dat hij deed zijn boerderij controleren en oogsten. En dan uitrekenen wat hij als volgende zou planten. Ah, iets van 4 uur, dan kon hij tegen de middag weer eens oogsten. Of nee, twee dingen van 2 uur, dat levert meer geld op en dan kan ik eindelijk die nieuwe tractor kopen. Zo waren we constant bezig.

Mijn mama werd er gek van. Maar wij twee vonden het geweldig. We amuseerden ons. Zelfs toen hij in het ziekenhuis lag moest ik ervoor zorgden dat zijn veld in orde was. Het was ons ding, voor een jaar lang ofzo.

Farmville zal mij dus altijd aan mijn papa doen denken. En als ik aan mijn papa denk zal ik vaak aan Farmville blijven denken.

 

Gelukkige verjaardag papa! 4 jaar!

Monopoly fans

Standaard

Ik schreef enkele dagen geleden nog over onze gezellige middagen vol gezelschapsspelletjes. Wel, we maken er terug werk van! We zijn zelfs opnieuw verslaafd!

We hebben een nieuwe monopoly gekocht, een elektronische versie, met bankkaart. Heel tof! Hoewel ik al elke keer verloren ben… Maar gewoon, het gezellig samen spelen, dat maakt het leuk!

Ik zou het belangrijkste nieuws al bijna vergeten! Mijn broer is terug thuis! Na 7 maand is hij eindelijk terug. Ik heb hem niet SUPER SUPER hard gemist (vooral omdat ik weet wat écht missen is) maar ik heb hem toch wel gemist. Gewoon gemist. Niet zoals dat andere gemis dat ik elke dag voel.

Maar hij is dus terug. Gezond en wel. Blond en wel. Of nee, dat blonde haar heeft hij al weer afgeschoren. Beter zo! Zijn vieze baard is ook al af, dus dat is ook weer in orde. Terug mijn broertje zoals ik hem ken. Terug elke avond weg, zoals ik hem ken. Terug zijn plannen onverwacht veranderen, zoals ik hem ken.

Morgen nog eens monopoly! Morgen nog eens monopoly zonder mijn papa maar toch monopoly met een glimlach!

PS: wat hou ik van vakantie! (en wat hou ik van examens die gedaan zijn!)

Blue monday? Love monday!

Standaard

De meest deprimerende dag van het jaar… Bwa, zoveel heb ik er niet van gemerkt hoor!

Hoe ik deze dag heb ervaren staat in contrast met wat wikipedia vertelt over de Blue monday. Mijn vakantie komt héél dichtbij, mijn goede voornemens zijn nog niet mislukt en het was geen donkere dag (de sneeuw verlichtte de wereld).

En en en. Ik heb met mijn mister lovah lovah gesproken 🙂 Jaja. De Kris. Dé kris. De jongen op wie ik al een héél tijdje (een jaar… jeej) een oogje heb, had voor mij examen. Dus ik stond te wachten en hij kwam plots buiten. Dus WAUW ik heb met hem gesproken over hoe zijn examen ging. Wat een wonder.

Zoals jullie wel kunnen merken, ik ben een trezebees op vlak van liefde. Vandaar ook dat ik nog nooit een lief heb gehad. Ik durf gewoonweg geen jongens aan te spreken. Maar Kris is zo’n schatje! In mijn verbeelding zijn we een perfect koppel. Hij is knap, maar vooral vriendelijk en grappig en ook verlegen. En hij studeert dus ook voor leerkracht lager onderwijs. 🙂 Voila! Perfect. We zouden allebei tijd genoeg hebben om onze kindjes op te voeden! 4 kindjes als het mag. 2 jongens en 2 meisjes. Kris zou de perfecte papa zijn!

Dus ik heb met hem gesproken en dat zorgde er vooral voor dat deze blue monday geen blue maar love monday was.

Ik vraag mij wel af of hij mijn naam weet… Jaja, wat een klungel ben ik! Na een jaar sta ik nog even ver als waar ik begonnen ben. Dus volgend jaar zal hij mijn naam kennen. Ik kijk er al naar uit…

3 ongewassen varkentjes

Standaard

beurs monopoly

 

Zo zagen onze zondagnamiddagen er vaak uit. Zo brachten we een aantal uren door. Monopoly spelend. Monopoly beurs was onze favoriet. Vooral die van mijn papa. Geboren economist hé…

Vals spelen was ook wel één van zijn sterkste kanten. En niet tegen zijn verlies kunnen ook. Als hij verloor was hij ofwel voor de rest van de dag slechtgezind ofwel verzon hij één of ander flauw excuus. En wij altijd maar lachen.

We amuseerden ons echt met die spelletjes. Niet alleen monopoly, ook risk, rummikub, scrabble en maffiosi behoorden tot de favorieten van mijn papa.

Maffiosi vond ik trouwens ook super tof! We hebben zelfs één keertje ons verkleed om dat spel te spelen. Hoewel, enkel ik en mijn papa hadden een hoed en een zonnebril opgezet 🙂

maffiosi

 

Onze spelletjeskast is vrij uitgebreid. En dat vind ik geweldig! Want ik ben ook zot van gezelschapsspelletjes. Nog veel meer als mijn papa. En ik heb zijn winnaarsmentaliteit helemaal niet geërfd. Ik verloor/verlies altijd en ik vind dat helemaal niet erg, ik ben niet anders gewoon. Maar als ik win ben ik wel super blij.

De beurs monopoly is niet meer uit de kast gehaald sinds mijn papa is gestorven. Maar nu ik terug denk aan die gezellige momenten heb ik er wel zin in!

 

Happy 3th birthday papa! xxx

15 keer 15

Standaard

Een jaar en drie maand.

 

Het blijven rare dagen, die 15des van de maand…

Al 15 keer heb ik een 15de zonder mijn papa meegemaakt. Al 15 keer heb ik de 15de gehaat.

Na 15 keer ben ik zeker en vast nog niet gewoon! Na 15 keer is de pijn en het verdriet er nog steeds. Ja, minder pijn en minder verdriet. Maar nog steeds veel pijn en verdriet.

Dat gaat nooit weggaan, dat begin ik stilaan te begrijpen. Aanvaarden kan ik het nog niet. Begrijpen een klein beetje.

Gewoon, 1 dag, zonder een spatje verdriet, dat zou ik willen. Maar 1 dag met mijn lieve papa, zou ik nog véél liever willen. Eén dagje bij hem zijn. Het is een droom. Een onmogelijke droom.

Bijna net zo onmogelijk als de droom die ik een paar dagen geleden had. Een droom waarin ik woedend was op mijn mama en haar aan het uitschelden was en haar nogal hevig af aan het motten was.

Maar goed… Ik mis mijn papa. Zo verschrikkelijk hard.

& daarom heb ik weer eens geprobeerd om een gedichtje te schrijven. Om mijn hoofd leeg te schudden (maar het is eerder vol geraakt)

 

Een orkaan van verdriet
Een lege fotokader in mijn kamer
vol herinneringen
een lege fotokader in mijn kamer
vol liefde

het beeld zit gevangen in mijn hoofd
maar vooral in mijn hart
een beeld dat zacht is als zijde en glanzend als goud
een beeld dat zelfs een orkaan van verdriet kan overleven

Als die orkaan van verdriet over mij neer daalt
aan mij voorbij raast
en een overdonderend geluid maakt
laat hij schade achter

pijn in mijn hart
een gezicht vol sporen
en een leeg hoofd
zodat er weer plaats is voor een nieuw beeld