Maandelijks archief: juni 2013

Sunset passion & sweet love

Standaard

Nu het vakantie is kan ik genieten en lekker niets doen. Maar niets doen is nu ook weer niet echt mijn ding. Ik heb toch steeds graag iets te doen. En één van de dingen die ik dan graag doe, is mijn nagels lakken. Bij Flair zat er deze week een gratis potje nagellak. Ik kocht daarom 2 Flairs en met deze potjes ging ik aan de slag. De twee kleurtjes (sunset passion en sweet love) pasten perfect bij elkaar om nog eens ‘ombre nails’ mee te maken. Ik vind het resultaat echt super tof, hoewel ik helemaal niet van de kleur roze houd. Ik haat het zelfs bijna. Zeker op mijn nagels. Maar nu vind ik het echt mooi.

nagellak

PS: Ik ben geslaagd voor dit schooljaar en ik kan dus een zorgeloze vakantie ingaan. Ik hoop dat ik mijn papa daarboven trots heb gemaakt.

 

Advertenties

25 ongewassen varkentjes

Standaard

Mijn ouders houden van behangen. Vooral mijn mama eigenlijk. Maar mijn papa hielp natuurlijk altijd. En ik tekende op de muren wanneer het oude behangpapier eraf was.

Deze zomer gaan we onze living weer eens opnieuw behangen. Mijn mama heeft vandaag het oude papier eraf gedaan. En rarara… Al mijn oude kunstwerkjes kwamen tevoorschijn. De muren staan vol tekeningen van mij. De oudste die ik heb gemaakt zijn van ’97, dan was ik 5 jaar. Schattige tekeningen hoor. Mijn papa heeft de datum erbij geschreven.

Er staat ergens ook een ranking van ons gezin. Mamsietje, papsietje en Sarah zijn de tofste. Naast Jeroen heb ik een neerliggende duim getekend en naast Pieter een duim die naar omlaag wijst. Best grappig 🙂

Op een andere muur heb ik een varken getekend. Ik heb er een foto van gemaakt, hij is helaas niet zo duidelijk. big polska pig

‘Big Polska Pig’ heb ik erbij geschreven. Daarnaast heeft mijn papa geschreven: (=papa 😉 )

Behangen was altijd een hele belevenis. Gezellig samen behang af trekken en tekeningen maken op de muur.

Juf Sarah’s pennenzak

Standaard

Mijn vakantie is al eventjes (8 dagen 🙂  ) bezig. Ik moet mijn punten nog krijgen, maar ondertussen heb ik toch al vakantie. Zalig.

Lang geleden dat ik niets meer heb moeten doen voor school. Alhoewel. Ik heb toch nog een paar belangrijke beslissingen moeten nemen vandaag. We moesten nu al opgeven in welke scholen we stage willen doen volgend jaar. Ook al weten we nog niets eens of we geslaagd zijn voor de stage van dit jaar. Maar ik begrijp wel dat ze dat allemaal op voorhand moeten regelen. Het was toch een moeilijke keuze.

Begin volgend schooljaar moeten we eerst een stage doen van een week in het 1e leerjaar. Dat is in een school ergens in een zelf gekozen regio. Daarna hebben we een keuzestage van twee weekjes. We konden kiezen tussen zorgklas, buitengewoon onderwijs of een methodeschool. Na heel lang nadenken, heb ik uiteindelijk voor buitengewoon onderwijs gekozen. Ik heb een school gekozen waar leerlingen van type 1 en 2 kunnen zitten. Ik weet nog helemaal niet wat ik mij moet voorstellen bij deze stage. Maar ik ben nu al heel benieuwd en ik vraag mij vooral af of het iets voor mij zal zijn! Daarna hebben we een projectstage en een eindstage van 5 weken. Deze twee stages zullen we mogen doen in een zelfgekozen school. Hopelijk toch. We moesten een top 3 opgeven en daaruit kiezen ze dan hopelijk een schooltje. Ik kan al bijna niet wachten om te horen in welke school en welke klas ik mag staan. Helaas zal ik nog tot midden september moeten wachten…

 

Maar nu terug over de vakantie! Ik heb vakantie! Geweldig! Ik moet er wel nog eventjes aan wennen. Dat duurt een paar weekjes en dan kan ik pas echt volop genieten van het niets doen. Nu moet ik steeds nog iets om handen hebben. En omdat ik nu eenmaal school-verslaafd ben, ben ik al volop bezig met volgend schooljaar. Ik heb net een nieuwe agenda gekocht. Ik zocht ook al eventjes een nieuwe pennenzak aangezien de ritssluiting van mijn (oude) pennenzak stuk is gegaan. Maar in de winkels vond ik nergens een pennenzak die aan mijn eisen voldeed. Toen ik gisteren wakker werd, zat het idee om zelf een pennenzak te maken in mijn hoofd.

We gingen naar de Ikea, daar zagen we een mooi stofje. Zwart-wit met enkele bloemen erop. Dat voldeed aan mijn eisen en dat hebben we dan ook gekocht. Maar natuurlijk moesten we eerst een testen of dat wel zou lukken, zo zelf een pennenzak maken. Ik vond een website waarop alles goed stond uitgelegd. Mijn mama zocht een test-stofje en we gingen aan de slag. Mijn mama gaf instructies, ik voerde ze uit. Zo gezegd zo gedaan. Pennenzak klaar! En hij was zo mooi dat ik de test-pennenzak nu als echte pennenzak beschouw. Dus dat leuke stofje van de Ikea hadden we eigenlijk niet moeten kopen! Maar op die 60 cent komt het nu ook niet aan 🙂

pennenzak

Vooral dat ‘zinnetje’ onderaan maakt hem helemaal af! Ik ben er super blij mee. En ik ben nu al helemaal klaar voor een nieuw schooljaar. Nu alleen nog ongeveer 3 maand wachten om hem te showen in real life. (Want natuurlijk deelde ik mijn creatie al op Facebook!)

 

 

 

24 ongewassen varkentjes

Standaard

Wanneer mijn papa op zakenreis moest (iets wat vaak gebeurde) nam hij steeds één of ander kadoo’tje mee voor mij. Dat was nooit iets super speciaals, maar ik was er wel elke keer heel erg blij mee. Ik keek altijd uit naar zijn thuiskomst. Voor het kado’tje. Maar vooral voor zijn knuffels en voor zijn gezelschap. De geschenkjes waren heel vaak lipgloss of lipbalsem. Ik was daar toen zot van. Ik had wel een verzameling van 20 verschillende potjes, tubes of andere speciale dingetjes. Al die verschillende smaken, mmm!

Ik heb nu nog altijd verschillende van die potjes. De leukste ‘versie’ die hij heeft meegebracht was een doosje met verschillende smaken van frisdrank. Ondertussen blijven er wel nog maar 2 volle over. Maar degene die leeg zijn, houd ik natuurlijk wel bij. Als herinnering. En ook omdat het gewoon mooi en leuk is.

LipSmacker

Hij had ook bijna elke keer een paar zakjes met zoute nootjes mee. Zo hele kleintjes. Die nam hij mee van op de luchthaven. Dat waren echt super lekkere nootjes! En zijn valies zat ook nog vol andere kleine prulletjes. Zeep, douchekapjes, schoenenblink, balpennen, block-notes,…

We hebben nog heel veel van al zijn verzamelde objecten. 100-den balpennen gaan nu eenmaal niet zo snel leeg.

Mag ik?

Standaard

Mag ik missen

Mag ik me vergissen

Wanneer ik denk dat ik je mis

Mag ik zoeken

Mag ik mezelf vervloeken

Wanneer ik denk dat ik je mis

Mag ik zeggen

Mag ik mijn zin verleggen

Wanneer ik denk dat ik je mis

Mag ik schreeuwen

Mag ik stampen

Ik mis je veel-te-veel-te-hard?

23 ongewassen varkentjes

Standaard

Katie, Katie, Katie,… Soms kon mijn papa over niets anders praten. Katie Melua was zijn grote idool. Naast Céline Dion en Axelle Red dan toch. Maar die twee hadden de laatste jaren toch wat afgedaan. Aangezien Katie veel mooier zong. En mooier was. Haar krulletjes vond hij zo mooi. En haar helder blauwe ogen.

Het eerste liedje dat hij van haar kende was natuurlijk Nine Million Bicycles. Hij kende het zelfs voordat ik het kende. En dat gebeurde niet vaak. Ik vond het eerst saaie muziek.

Maar jaar na jaar, CD na CD, vond ik haar muziek steeds beter en beter. Ik werd uiteindelijk ook fan van haar.Dat kwam vooral door de honderden keren dat mijn papa haar CD’s opzette terwijl we onderweg waren naar één of andere vakantiebestemming. Dan hoorden we 5 of 10 uur aan een stuk Katie haar zachte stem. Haar lieve stem wiegde mij steeds zachtjes in slaap. Daarom noemden ik en mijn mama het slaapmuziek.

Maar ik begon haar muziek dus steeds meer en meer te appreciëren. Eerst durfde ik dat niet toe te geven aan mijn papa, omdat ik hem altijd uitlachte met zijn Katieke. Maar na verloop van tijd heb ik natuurlijk wel gezegd dat ik het ook mooie muziek vond.

Omdat mijn papa zo’n liefhebber was van haar muziek, hebben we ook verschillende liedjes op zijn begrafenis gespeeld. Maar Nine Million Bicycles was daar niet bij. Daarom dat ik het hier nu zet. Omdat het misschien toen wel ontbrak. Omdat het een prachtig liedje is met een prachtige boodschap. En omdat het het eerste liedje was dat hij leerde kennen en dat hij doorgaf aan mij.

 

 

“And you know that I will love you till I die.”

Dat ik je mis

Standaard

Misschien is het ondertussen al een cliché geworden om dit prachtige liedje te delen. Maar ik ga het toch ook doen. Omdat het prachtig is.

Ik deel hier de versie waar de tekst bij staat. Handig. En dan is het ook een keertje een versie zonder al die huilende juryleden op de achtergrond.

Meer woorden zijn er niet nodig. Maaike zegt genoeg.