33 ongewassen varkentjes

Standaard

Wanneer mijn papa in de tuin werkte – wat dus zo goed als elk weekend gebeurde – sprak hij altijd tegen zichzelf. Niet luidop, maar heel erg stil. Volgens mij kon je het niets een horen. Zijn lippen bewogen lichtjes.

We hebben aan de rechterkant van onze tuin een padje dat helemaal tot achteraan in de tuin loopt. Wanneer hij dan op dat padje liep, konden we hem goed in het oog houden van achter ons keukenraam. Daar stonden ik en mijn mama dan vaak te lachen. “Hij is weer bezig hé.” Als hij dan terug binnenkwam, dan vroegen we al lachend of het een interessante babbel was. Elke keer opnieuw beweerde hij dat hij niets zei en dat zijn mond niet bewoog. En elke keer opnieuw zeiden wij dat dat niet waar was.

Tot op de dag van vandaag ben ik er nog altijd 100% van overtuigd dat hij tegen zichzelf sprak. En ik denk dat zijn gesprekken ongeveer zo gingen:

hier staat nog veel onkruid… ah en kmag niet vergeten om daar vanvoor nog die rotte bloemen weg te doen. pf tis wel warm vandaag.. hoe laat zou het al zijn? ze zijn daar weer aant lachen met mij ze, die twee.

Zo zag hij er dan ongeveer uit. Met zijn mond open. Maar zijn hoof wel veel meer omlaag gericht.

Zo zag hij er dan ongeveer uit. Met zijn mond open. Maar zijn hoof wel veel meer omlaag gericht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s