51

Standaard

51. Morgen is het zover. Morgen wordt mijn papa 51 jaar. Of werd.

Dit jaar zal ik beter kunnen stilstaan bij deze speciale dag. Vorig jaar was ik aan het werk op 20 augustus. Maar ik had blijkbaar toch heel eventjes tijd om iets op mijn blog te zetten. Dit schreef ik toen: https://samentegendehardewereld.wordpress.com/2012/08/20/i-will-do-the-running-for-you/

51. Voor degenen die het misschien nog niet wisten: mijn ‘projectje’ van 51 ongewassen varkentjes is daarop gebaseerd. 51, omdat mijn papa dit jaar 51 wordt. En zijn verjaardag is dus morgen.

 

Ik vraag mij af hoe mensen de verjaardag van een overledene vieren. Je kan ze toch geen kado meer geven? Of ja, misschien een boeketje bloemen. Maar die horen dan thuis op het graf. Aangezien mijn papa gecremeerd is, ligt hij niet in een graf. En daarbij, ik vind een boeket bloemen lelijk. Neen, ik zou nooit bloemen kopen voor mijn papa.

Mijn oma nodigt ons meestal uit met de verjaardag van haar overleden man (mijn opa dus, of vake, zoals we hem noem(d)en). Dan maakt ze eten voor ons klaar en praten we over alles wat er in ons opkomt. Alles, behalve dingen die te maken hebben met vake. En tegenwoordig mag het gespreksonderwerp ook niets meer met mijn papa te maken hebben. Want Verhoevens spreken nu eenmaal niet over de doden of over hun gevoelens en al zeker niet over triestige gevoelens.

Maar wat kunnen wij doen om de verjaardag van mijn papa te vieren? Eigenlijk is ‘vieren’ een fout woord. Herdenken. Maar dat klinkt dan weer zo plechtig. En ik wil er helemaal niets plechtig van maken. Wat maakt het woord eigenlijk uit? Ik kan evengoed zeggen: we doen iets voor de verjaardag van mijn dode papa.

Eigenlijk heb ik al lang iets bedacht, maar dat durf ik natuurlijk weer niet tegen mijn mama te vertellen… Ik dacht eraan om een wensballon in de lucht te laten met daarop ‘gelukkige verjaardag papa’. Meer woorden zouden er niet moeten opstaan. Gewoon dat.

 

 

 

Advertenties

»

  1. Hoi Sarah,

    Een bijzondere dag morgen. Waarom zou je op de verjaardag van een geliefde overledene zijn of haar leven niet mogen vieren? Je bent toch blij dat hij deel van jouw leven was en is! Is een wensballon geen mooie gepaste vorm?!

    Met groetjes,
    Paula

    • Lieve Paula, je hebt gelijk. Maar toch vind ik het raar klinken; ‘vieren’.
      Ik zal zien hoe ik me morgen voel, misschien kan ik het wel aan om tegen mijn mama te vertellen dat ik die wensballon in de lucht wil laten. We zien wel.

  2. Laat die wensballon omhoog gaan! Of je mama het nu weet of niet, maar waarom zou je het niet mogen ‘vieren’? Ik vind het eigenlijk een ongelooflijk sterk en knap idee!

  3. Een wensballon is mooi. Ik heb dat eigenlijk nooit gedaan omdat ik te jong was om te beseffen wat er gebeurd was. (7jaar) Ik weet alleen de datum dat hij gestorven is en dat hij 39 was, veel te jong om te gaan.

    • Zo jammer dat je vader zo jong is gestorven. Zoveel mooie momenten die je niet samen hebt kunnen beleven… Ik zou eigenlijk blij moeten zijn dat ik de kans heb gehad om mijn papa goed te leren kennen en toch 18 jaar met hem heb kunnen doorbrengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s