1.11

Standaard

1 jaar en 11 maanden. Bijna 2 jaar. Als ik eraan denk word ik zenuwachtig, bang en triestig tegelijk. Hoe kan het nu al bijna 2 jaar geleden zijn dat mijn papa is gestorven? Het lijkt nog steeds alsof hij hier morgen plots weer voor de deur kan staan. Hoewel ik weet dat dat niet mogelijk is. Hij is dood en kan nooit meer terug komen. Dat is gewoon de waarheid. En dat ik hem nog wel eens een keertje wil terugzien, dat is gewoon een wens.

1 jaar en 11 maanden. Wat kan ik nog meer zeggen? Ik mis mijn papa elke dag. Elke dag denk ik aan hem. Elke dag is hij dicht bij mij, maar ook ver weg. Zo ver weg, waardoor ik soms begin te twijfelen of hij wel dicht bij mij is. Zo ver weg, waardoor ik soms begin te twijfelen of het wel zin heeft dat ik hier zit te treuren en te zeuren.

Achja, 1 jaar en 11 maanden. Eigenlijk wil die hoeveelheid dagen niets zeggen. Het enige dat van belang is, is dat ik elke dag aan mijn papa denk. En of dat nu na 1 jaar en 11 maanden het geval is, of na 1 jaar 10 maanden en 12 dagen, dat maakt niet uit. Ik denk aan hem.

Advertenties

Over sarahverhoeven93

Ik ben 22 jaar. Mijn leven is enkele jaren geleden langzaam ingestort toen ik hoorde dat mijn papa opnieuw kanker had. Hij is op 15 oktober 2011 gestorven. Ik probeer stap per stap terug gelukkig te worden en te genieten. Door het maken van deze blog, wil ik hier echt in slagen!

»

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s