Blijven gaan

Standaard

Zelf gedichten schrijven lukt mij precies niet meer. Blijkbaar kan ik enkel iets op papier zetten wanneer mijn hoofd bijna ontploft van gevoelens. En dan vooral verdrietige gevoelens.

Omdat ik dus al een hele tijd geen eigen gedichtje meer met jullie heb gedeeld, deel ik een niet-eigen gedichtje.

 

Andante

Als de tocht niet meer voert naar de

plaats waar alles weer goed komt,

wat houdt haar gaande? Rood zand

op het fresco verbleekt, troost verkleint

tot een blik, tot een handpalm.

Als niet wanhoop met windkracht tien

in haar rug slaat, wat houdt haar in gang?

De straatstenen houden haar gaande,

ogen likken de gevels, de keel

is gulzig naar lucht. Haar houdt

in gang het plezierpaard lijf dat

geen halt verstaat. Haar hakken

slaan vuur uit de tegels. Dat zij gaat

houdt haar gaande. Zij Gaat.

 

Anna Enquist

uit: Kerstmis in februari. De vroege gedichten

 

Zo, dit vind ik mooi. Prachtig zelfs. En ik hoop dat ik ook altijd blijf gaan. En gaan.

 

Advertenties

Over sarahverhoeven93

Ik ben 22 jaar. Mijn leven is enkele jaren geleden langzaam ingestort toen ik hoorde dat mijn papa opnieuw kanker had. Hij is op 15 oktober 2011 gestorven. Ik probeer stap per stap terug gelukkig te worden en te genieten. Door het maken van deze blog, wil ik hier echt in slagen!

Eén reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s