Follow the sun and which way the wind blows.

Standaard

Ik tel de dagen af. Nog 16 dagen en het is zover. 2 jaar. 2 jaar zonder mijn papa. Ik kan het gewoon niet vatten. Eigenlijk weet ik niet eens of het mogelijk is dat ik het ooit vat.

Ondertussen is het al weer een hele tijd geleden dat ik er met iemand over gesproken heb. De dood en het gemis dat erbij hoort, het is en blijft een moeilijk onderwerp. Zeker voor mij. Ik kan het gesprek nooit zelf starten. Zelfs niet wanneer ik bij mijn 2 goeie vriendinnen in de buurt ben. Ik kan hen niet vertellen dat ik mijn papa nog altijd ongelooflijk hard mis en dat het verdriet nog steeds mijn hart stuk snijdt. Dat gaat niet. Wanneer zij er zelf naar vragen, dan kan ik erover vertellen. Dat lukt nog net. Maar meer niet.

Woorden schieten mij nog altijd tekort. Woorden kunnen mijn gevoel nog steeds niet helemaal vatten. Woorden kunnen niet uitleggen hoe het voelt. En dan nog, het voelt voor iedereen anders. En voor mij voelt het als de hel.

 

Ik geef toe, mijn slechte dagen zijn lang niet meer zo slecht als 2 jaar geleden. Maar volgens mij komt dat niet omdat het verdriet zoveel geminderd is. Ik heb gewoon een manier gevonden om met de pijn om te gaan. Wat die manier juist is, weet ik niet. Ik denk dat het vooral schrijven is.  Praten in mijn gedachten. Wenen in mijn gedachten. Schreeuwen in mijn gedachten.En muziek luisteren.

 

Nu ik het toch over muziek heb. Ik heb opnieuw een prachtig nummer ontdekt. Ik zou zeggen: sluit je ogen en geniet.

 

 

 

 

Advertenties

»

  1. Lieve Sarah,

    hier is het al meer dan 5 jaar geleden dat onze zoon stierf. De ergste pijn slijt en je wordt terug wat gelukkiger maar mét het geluk komt ook het grote, schrijnende gemis, net omdat je de mooie gebeurtenissen niet meer kan delen.
    Er bestaan ook gewoon geen woorden genoeg om dit te beschrijven, ge kunt alleen maar voelen.
    En ik kan alleen maar mee-voelen.

    Dikke zoen en veel liefs,

    Hilde

    • Wat toevallig seg! Ik ben ondertussen ook al helemaal fan van hem, zo’n prachtige muziek!

      En ja, dan komt er voor ons beide weer een moeilijke periode aan. Maar we kunnen niet veel anders dan doorgaan hé. Veel liefs en een digitale knuffel terug 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s