46 ongewassen varkentjes

Standaard

Dat mijn papa een buiten-mens was, weten jullie al lang. En dat mijn papa graag wandelde, weten jullie ook al lang.

Dat hij graag wandelde in de bergen heb ik al eens ergens, heel kort, vermeld. En nu wil ik daar graag meer over vertellen.

Wat mijn papa juist zo aansprak aan bergwandelingen weet ik niet helemaal zeker. Maar volgens mij waren het de volgende dingen: de rust en de stilte, de schoonheid, de lucht, de beklimming, het gevoel wanneer de top bereikt is, de afdaling en het voldane gevoel na een (half) dagje bergbeklimmen.

Dat is eigenlijk wel een hele boterham als ik het hier zo eens lees. Nu kan ik wel begrijpen dat hij er zo zot van was. Maar ik ben er niet zot van.

Heel soms ben ik mee geweest met mijn papa. Ik kan mij één bergwandeling nog goed herinneren. Het was ergens in de buurt van Tirol. We hadden toen bedacht dat ieder van ons eens één dagje met mijn papa in de bergen moest gaan wandelen. Dus ik een dagje samen met hem op trektocht. Pieter een dagje en mijn mama een dagje samen met papa op tocht. Jeroen ging toen al niet meer mee op vakantie, dus die heeft niet aan ons plannetje meegewerkt.

Dus, ik was aan het vertellen over die ene bergwandeling.

Ik had er veel zin in en mijn papa was natuurlijk ook dolblij dat hij samen met zijn

dochter in de bergen kon gaan wandelen. We hadden ons baguette bij – met kaas voor papa en chocolade voor mij – en ik veronderstel dat we ook water bij hadden. Het begin was volgens mij tamelijk lang plat. Daarna kwamen we schapen tegen, die vond ik geweldig leuk, daar heb ik dan ook verschillende foto’s van genomen. Mijn papa heeft daar ook foto’s van mij genomen, ik weet nog goed dat hij maar opnieuw  en opnieuw bleef trekken. Hij was nooit tevreden. Ik moest zo en zo kijken en dan een bloemetje vasthouden, dan op een steen gaan staan, … En daarna nam ik natuurlijk nog een paar foto’s van hem, als wraak.

Van de rest van de wandeling kan ik mij niet zoveel herinneren. Maar ik weet wel nog dat ik het een super leuke dag vond.

Dit was in Tirol, niet op de dag van de wandeling natuurlijk. In een rokje ging ik de bergen niet op ;)

En deze foto is van een jaar of twee ervoor.

En deze foto is van een jaar of twee ervoor.

 

Ik genoot er telkens enorm van als ik met mijn papa op uitstap was. Wij tweetjes samen, dat was de hemel op aarde.

Nu is het net iets anders: ik alleen op aarde, jij in de hemel.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s