Die ene sms

Standaard

Ze zijn thuis, mijn ouders. Terug een gezwel in zijn hersenen. In het hersenvlies. Daar is niks meer aan te doen. We zijn allemaal beginne te bleiten. Kben terug aan het leren want kdurf ni te vragen hoe lang hij nog gaat leven. Sorry dak da zo via sms zet. Ma kweet gwn ni wa ik anders moet doen. Zelfs mijn papa was aant wenen en diene hebk nog nooit zien wenen. Maja logisch da hij weent, hij is degene da dood ga he. Niemand heeft da uitgesproken. Ma da is zo he. Er is niks meer aan te doen. Dus ja.

Verzonden om 15u01 op 09/06/2011 – aan Iris

Dit is die ene sms die ik stuurde op die ene dag. Die ene dag waarop ik 100 % zeker wist dat het kankermonster mijn papa zou weghalen van deze wereld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s