Maandelijks archief: juni 2015

Tinderdate³ – le moment suprême

Standaard

Wat een schitterende dag was het vandaag! En ik mocht deze stralende dag doorbrengen in het gezelschap van J. Na meer dan twee weken hadden we eindelijk nog eens tijd om af te spreken. Ik stelde een bezoekje aan de dierentuin voor, maar dat zag hij niet helemaal zitten. Hij heeft het niet voor dieren die in een kooi zitten. Dat had ik eigenlijk kunnen voorspellen van deze natuurvriendelijke jongen.

En zijn voorstel had ik dan eigenlijk ook wel kunnen voorspellen: een picknick in het park. Een gezellige, romantische picknick. Daar kon ik moeilijk nee op zeggen.

Lees de rest van dit bericht

It’s a moment…

Standaard

Op mijn 15de verjaardag waren we op vakantie in Frankrijk, ik samen met mama en papa. Het is bij ons de traditie dat de jarige mag kiezen wat we die dag eten. Ik ben een grote fan van de restaurant keten ‘Buffalo Grill’ of ‘Buffalo Bill’ zoals wij het noemen (een vergissing die mijn broer maakte toen hij een jaar of 10 was). Die keten bestaat spijtig genoeg niet in België. Ze hebben er de lekkerste kippenvleugeltjes ooit! Een andere traditie bestaat eruit dat we altijd in Buffalo Bill gaan eten wanneer we op vakantie naar Frankrijk gaan, aangezien er daar wel veel van die restaurants zijn. Toen we met mijn verjaardag in Frankrijk waren, wou ik natuurlijk het liefst van alles in Buffalo Bill gaan eten. Gelukkig was er ergens eentje, niet te ver van ons hotel. Het werd een daguitstapje, eerst wat winkelen en daarna lekker gaan eten.

Ik was uiteraard in een heel vrolijke stemming, het was mijn verjaardag! MIJN dag, de dag waar ik een heel jaar lang naar uitkijk. Onderweg in de auto mocht ik de muziek kiezen. Ik had een CD van James Blunt meegenomen, die hoorde ik toen graag. Mama en papa luisterden er ook graag naar.

“It’s a moment, you’re getting older” zing ik. Papa is niet akkoord: “Dat zingt hij toch helemaal niet! Zet het nog eens op.” Ik kruip tussen de twee zetels wat naar voren en druk op ‘back’. “….. you’re getting older.” zingt James. “Volgens mij zingt hij “This moment.”zegt mama. “Maar nee!! Wacht, wacht, hij gaat het nog is zeggen!” roep ik. “It’s a moment!!” zing ik samen met James in koor. “Zo kunnen we het wel niet verstaan hé! Spoel nog is terug en nu niet meezingen hé.” stelt papa voor. Mama drukt deze keer op terugspoelen. Opnieuw hoor ik dat James Blunt ‘It’s a moment’ zingt, mama twijfelt aan ‘This moment’ terwijl papa er zeker van is dat hij ‘Simone’ zingt. Daar gaan we nog een keer, we zijn muisstil en de muziek staat kei hard. We zitten alle drie bijna tegen de boxen geplakt, maar papa zijn blik is nog steeds, even aandachtig als altijd, op de weg gericht. “Dat kan toch helemaal niet dat hij ‘It’s a moment’ zingt want dat klopt niet met de rest van het liedje: ‘you’re getting older’.” besluit papa. “Maar jawel, op dit moment word je ouder” zeg ik overtuigd. Mama gelooft er niets meer van. Papa zegt dat we het thuis zullen opzoeken. “Thuis?! Dan weten we het nog kei lang niet!” lach ik. “In het appartement bedoel ik hé” zucht papa. Als giechelend zeg ik: “Ik ga het toch nog is opzetten hoor, als ge goed luistert hoort ge het echt wel dat hij ‘It’s a moment’ zingt. Of misschien ‘It’s over’?”

Wat een discussie en wat een pret hadden we toen. We genoten er alle drie van. Iedereen wou zijn gelijk halen, zoals altijd. En ja, wie had er nu uiteindelijk gelijk? Mijn papa uiteraard. “Simone, you’re getting older.”

Wanneer ik het liedje nu nog eens toevallig hoor, twijfel ik soms nog steeds. Is het nu ‘Simone’ of ‘It’s a moment’? En elke keer denk ik terug aan die autorit. Aan dat warme gelukzalige gevoel, aan het gezellig samen discussiëren over iets belachelijks en aan de lach van mijn papa.