Tinderdate³ – le moment suprême

Standaard

Wat een schitterende dag was het vandaag! En ik mocht deze stralende dag doorbrengen in het gezelschap van J. Na meer dan twee weken hadden we eindelijk nog eens tijd om af te spreken. Ik stelde een bezoekje aan de dierentuin voor, maar dat zag hij niet helemaal zitten. Hij heeft het niet voor dieren die in een kooi zitten. Dat had ik eigenlijk kunnen voorspellen van deze natuurvriendelijke jongen.

En zijn voorstel had ik dan eigenlijk ook wel kunnen voorspellen: een picknick in het park. Een gezellige, romantische picknick. Daar kon ik moeilijk nee op zeggen.

Samen gingen we nog wat inkopen doen voor we naar het park gingen. Deze keer zweeg ik stil over het delen van de rekening. 10 euro moet hij maar voor mij over hebben, dacht ik zo. 🙂 Ik was trouwens zo vriendelijk om hem bij hem thuis op te halen. Alhoewel, het was niet echt bij hem thuis. Een paar straten verder mocht ik hem opwachten. Volgens hem omdat ik dan geen omweg moest doen, volgens mij omdat ik nog niet gezien mag worden – wat ik eigenlijk heel erg grappig vond.

Het leek niet alsof we elkaar twee weken niet hadden gezien, ik voelde mij meteen weer helemaal op mijn gemak. We zaten gezellig op ons dekentje te smullen van ons stokbrood, we babbelden over koetjes en kalfjes, hij probeerde mij te leren hoe je op een grassprietje kan fluiten, we zochten naar figuren in de wolken, …

En dan was het plots zover. Le moment suprême. J. dook voorover en kuste mij. Dat duiken mag je bijna letterlijk nemen, hij kwam vrij wild op mij afgevlogen. Voor ik kon nadenken plakten onze lippen al tegen elkaar. “Is dit het dan?” dacht ik. Het voelde zo raar en vreemd. Ik had het mij helemaal anders voorgesteld, maar hoe het ik mij dan had voorgesteld kan ik niet beschrijven. Mijn eerste kus en blijkbaar ook de zijne. Het was allemaal nog vrij stuntelig, maar dat is wel normaal veronderstel ik. Het gebeurt niet vaak dat ik niet weet wat te zeggen, maar toen kon ik niets meer uitbrengen. Volgens mij dacht ik ook aan niets. En voor ik verder kon nadenken of iets kon zeggen, kuste hij mij alweer. En nog een keer of vijf. Tussendoor zeiden we een paar woorden. “Raar hé.” zei J. Oef, ik ben dus niet de enige die dat denkt, dacht ik.

Even later verlegde ik mij, ik denk dat hij blij was dat ik anders ging zitten want hij had de hele tijd op één schouder geleund waardoor hij blijkbaar een kramp had gekregen. Ik legde mijn hoofd op zijn buik, want hé, in de films doen ze dat toch ook altijd. Nu moet ik helaas toegeven dat dat niet zo geweldig goed lag, toch niet voor langer dan vijf minuten.

We gingen nog wat wandelen in het park, even hand in hand, maar dat hielden we niet lang vol. Het was eigenlijk ook wat te warm voor ‘handjesgeven’. De wandeling was nog heel gezellig en tof maar na een paar kilometer wou ik nog eventjes wat rusten op het gras. J. was ook moe, hij had een vermoeiende week achter de rug. Deze keer werd er niet meer gekust, misschien omdat ik daar helemaal geen aanstalten voor maakte. Zo kwam het ook dat wanneer ik hem afzette – opnieuw niet aan zijn huis – er gewoon braaf een kusje op de wang werd gegeven.

Alles op zijn tijd zeker? Hoe het nu verder gaat, dat zullen we wel zien. Daar hebben we het ook nog helemaal niet over gehad. Ik vond het alleszins een geslaagde date en ik zal dit afspraakje voor de rest van mijn leven onthouden! Mijn eerste kus, in een park, op een dekentje, in het zonnetje en met een hele leuke jongen.

Advertenties

»

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s