Categorie archief: Bloggers dingen

Zoektocht

Standaard

Ik ben bezig aan een zoektocht. Een zoektocht waar ik al 3 jaar en 3 maand aan bezig ben. Een zoektocht waarbij ik probeer te ontdekken hoe ik het best kan omgaan met de dood van mijn papa en hoe ik kan verder leven met hem in mijn gedachten.

Ik wandel al 3 jaar hand in hand met mijn blog op het pad der rouwende mensen. En die wandelingen doen mij telkens deugt. Telkens wanneer ik mijn gevoel kan neerschrijven, voel ik mij kalmer of soms juist wat verdrietiger, maar dat is dan een teken dat het er even uit moest.

Mijn blog staat mij bij in goede en slechte dagen, altijd volgt hij mijn gedachten en begrijpt hij mij. Hij aanvaardt mij zoals ik ben en ik moet geen blad voor de mond nemen. Ik schrijf alles op zonder na te denken en dat vindt hij oké. Wat ben ik daar blij mee!

Lees de rest van dit bericht

Splinternieuw en simpelweg

Standaard

Splinternieuw is het nieuwe jaar. 365 dagen staan weer voor ons klaar. (Ondertussen nog maar 363 eigenlijk.) Zoveel dagen om nieuwe herinneringen te maken. Zoveel dagen om dingen te doen die je gelukkig maken.

Gelukkig zijn is zoiets moeilijks en toch ook weer zoiets simpels. Ik denk dat het eigenlijk vooral heel simpel is en dat we het allemaal te ingewikkeld willen maken.

Dus daarom: mijn simpele wens voor het nieuwe jaar is: wees simpelweg gelukkig.

Vrolijke blogberichten aub!

Standaard

Wauw, mijn blog verjaart vandaag!

c6da63a50d70264308ab03cc7f17aa23

Al 2 jaar seg, het gaat vooruit! Ik kan trots zeggen dat ik op die 2 jaar tijd veel vooruitgang heb geboekt. Ik ben sterker geworden. Minder vatbaar voor emotionele huilbuien. Minder vatbaar voor dat dagenlange  downgevoel. En minder vatbaar voor het gevoel dat heel de wereld tegen mij is.

Ik vecht nog wel steeds tegen de harde wereld. Maar ik begin meer en meer te beseffen dat ik het gevecht ooit wel eens kan winnen. Ik weet dat ik het onrecht nooit zal kunnen laten verdwijnen uit de wereld. Ik weet dat er altijd mensen zullen blijven sterven, ook mensen die ik graag zie. En ik weet dat ik nooit blij zal worden om het feit dat mijn papa dood is. Maar ik weet ook dat ik er ooit wel vrede zal mee kunnen nemen. Dat ik ooit weer helemaal gelukkig zal worden. En dat ik samen met mijn vrienden en familie tegen de harde wereld opkan.

En daarom ben ik na 2 jaar, nog steeds heel erg blij met mijn blognaam. Ik heb er toen niet zo lang stil bij gestaan, maar het was wel een goede keuze, achteraf gezien. En dat heb ik te danken aan een hele lieve vriendin die deze woorden aan mij schreef: “samen vechten we tegen deze harde wereld, samen.

 

Ik heb net nog eens mijn aller eerste blogbericht gelezen. (https://samentegendehardewereld.wordpress.com/2012/01/04/what-the-hell-am-i-doing-here/) Ik was duidelijk compleet verloren. En dat gevoel begin ik steeds meer achter mij te laten. Mede dankzij mijn blog en mijn volgers. Dus, bedankt blogje en volgertjes!

2 jaar lang heb ik al gestreden tegen de harde wereld. Samen met jullie. En dat leverde van alles op. 2 jaar vol triestige berichten en hier en daar een paar vrolijke berichten. Maar daar wil ik beetje bij beetje verandering in brengen.

Op naar nog weer een nieuw blogjaar, vol met vrolijke berichten!

 

Het nieuwe jaar is weer daar…

Standaard

En het is alweer zover. 2013 is helemaal voorbij. Ik durf te zeggen dat ik ervan genoten heb. Zeker en vast niet elke dag of elke minuut. Maar er zijn vele mooie momenten geweest. Momenten die ik kon delen met mijn mama en broers of met mijn vriendinnen. Momenten van geluk of momenten van verdriet. En het delen van mooie momenten, daar doen we het toch allemaal voor, niet?

vuurwerk2

Ik ben blij met de dingen die ik bereikt heb in 2013. Al zijn het er niet veel, ze zijn de moeite waard.

  • ik heb 51-ongewassen varkentjes gewassen en met jullie gedeeld
  • ik ben voor mijn 2e jaar geslaagd en ben nu goed op weg om af te studeren als juf
  • ik heb mijn hobby volgehouden: ik ga nog steeds naar het conservatorium en doe daar nu toneel en verbale vorming
  • ik ben verdikt! ik weeg al 51,5 kg! (maar nu is het wel genoeg 😉 )
  • ik kan normaal functioneren op de 15e, die ene dag per maand waarop mijn papa x-aantal jaar en maanden dood is
  • ik kan denken aan mijn papa zonder buikpijn te krijgen of zonder in een extreme huilbui te belanden
  • ik kan schrijven over mijn papa met een glimlach op mijn gezicht
  • ik kan zeggen dat ik vorderingen maak in mijn rouwproces en dat dat goed is
  • ik kan zeggen dat ik klaar ben om verder te gaan en om nog meer te genieten van het leven

 

Mijn leven draait nog steeds heel hard rond de dood van mijn papa en dat wil ik in 2014 veranderen. Ik wil mijn papa helemaal niet vergeten, in tegendeel. Maar ik moet het meer leren loslaten. Meer genieten van vandaag en minder piekeren of treuren om het verleden.

img-thing

Al kan ik zeggen dat ik gisterenavond/nacht weer een heel moeilijk moment heb gehad. Na de drukte van de feestdagen kwam het grote gemis weer bovendrijven en ja, ik was er weer bijna in verdronken. En ja, nu gaat het alweer wat beter. Want ja, ik moet meer genieten van vandaag. (hoewel RZL leren nu niet echt iets is om van te genieten, maar kom 😉 )

 

Bij een nieuw jaar horen nieuwe voornemens. Dit jaar doe ik geen project ofzoiets. Ik ga gewoon verder bloggen over wat ik denk, voel, meemaak en maak. En ik begin met het neerschrijven van mijn goede voornemens. Hou je schrap, hier komen ze!

  • minder chips eten
  • sporten (cliché – o – cliché)
  • veel minder zagen
  • dankbaarder zijn voor al wat ik heb
  • afstuderen omdat ik het wil en niet omdat iedereen dat van mij verwacht
  • te weten komen wat ik wil me de rest van mijn leven
  • bunjispringen (en eens opzoeken hoe je dat woord schrijft)
  • mijn 1e kus ‘uitvoeren’
  • iets aan mijn onnodige stress-aanvallen doen
  • tegen vreemden praten
  • mijzelf meer durven verdedigen
  • meer geloven in anderen en vooral in mijzelf
  • vertrouwen hebben
  • geduldiger worden
  • minder perfectionistisch worden
  • de dingen meer op mij af laten komen
  • vandaag leven en genieten
  • de dood van mijn papa weer een beetje meer verwerken, op eender welke manier, zolang het maar goed voelt

Liebster award

Standaard

liebsteraward

Amai, amai. Eindelijk heb ik tijd gevonden om mijn liebster awardS (!) in ontvangst te nemen! Het is ondertussen al een paar maand geleden dat ik 2 awards kreeg. Toevallig gebeurde dat vlak na elkaar.

De eerste kreeg ik van Froy (of eigenlijk Troy). http://froy.wordpress.com/?s=liebster&submit=Zoeken

Zijn vragen waren alles behalve makkelijk en ik heb er toch wel wat tijd voor nodig gehad om ze op te lossen! Hier kan je het resultaat lezen:

 

1. Ook minder bekende mensen verdienen biografieën, en binnenkort verschijnt er één over jou. Wie mag hem schrijven en waarom, wat wordt de titel en welk stuk uit jouw leven verdient een hoofdstuk op zich en welk stuk uit jouw leven mag niet meer dan enkele alinea’s in beslag nemen?

Ik denk dat ik hem zou laten schrijven door Lissa, dat is één van mijn goede vriendinnen. Ik ken haar al sinds de 1e kleuterklas en we zitten al altijd op dezelfde school. Sinds het 3e middelbaar zitten we niet meer samen in de klas, maar onze band is daarom niet minder sterk geworden. Zij weet volgens mij wel alles over mijn leven. En ook wel tamelijk veel over mijn grote verdriet, dus zij mag die rol op zich nemen.

Een titel, hmm, misschien iets in de aard van: ‘Sarah tegen de harde wereld.’ Een deel uit mijn leven dat een hoofdstuk op zich verdient, is niet moeilijk te bedenken: de dood van mijn papa. En dan liefst nog een apart hoofdstuk over hoe ik ermee ben omgegaan. Mijn liefdesleven mag niet meer dan enkele alinea’s in beslag nemen. En dat is eigenlijk helemaal niet moeilijk want ik heb geen liefdesleven 😉

2. Wat is jouw meest warme en fijnste nostalgische kinder/jeugdherinnering?

Ik heb zoveel mooie herinneringen waardoor ik het heel erg moeilijk vind om te kiezen… Ik zal dan maar één van de zovele vertellen.

De winteravonden rond kerstmis waarop ik met mijn papa rondreed om naar de prachtig verlichte huizen te kijken. Ik vond het geweldig om tegen de ruit te plakken en alle lichtjes te bewonderen. Lekker warm in de auto en lekker koud daarbuiten. Ik en mijn papa samen.

3. Wat is de mooiste foto die je zelf maakte of wat is de mooiste foto van jou die iemand anders maakte?

547188_10200770028825316_774241481_n

4. Wat is jouw grootste levensdroom?

Een leuke, lieve man hebben en 4 pracht kindjes.

5. Sommige dingen worden nooit uitgesproken. Je mag één vraag stellen en krijgt sowieso een antwoord. Wie stel je een vraag, en wat is die vraag?

Bestaat er een hemel of is er een soort van leven na de dood?

6. Je mag een ode opdragen naar een persoon naar keuze, vertel ons ook aan wie je die ode opdraagt.

Een ode aan mijn mama. Ik heb het zo vaak over mijn papa en soms vergeet ik daardoor dat mijn mama nog bestaat. Ik ben zo vaak boos op haar en soms haat ik haar verschrikkelijk hard. Maar even vaak zie ik haar zo graag en dat vertel ik haar nooit. Dus daarom een ode aan haar:

Liefste mama,

Ik zie je graag. Ik wil je nooit verliezen want daarvoor ben je veel te lief.

Einde. 🙂

7. Wat wil je sowieso nog gedaan hebben in dit leven?

Benji-springen! Ik hou wel van kicks 🙂

8. Jouw allerfavorietste gerecht?

Lasagne! Njammie njammie. Maar dan natuurlijk enkel die van mijn mama. Andere lasagne is daartegen niets waard.

9. Welk woord vind je het mooist klinken?

Goh, het lelijkst weet ik meteen: ‘glibberig’. Als je het uitspreekt klinkt het ook gewoon ongelooflijk glibberig. Afschuwelijk vind ik het! Maar het mooiste woord… Daar moet ik nog even over nadenken. Als ik het ontdek, laat ik het jullie weten!

10. Iedere award verdient ook een dankwoordje. Neem de micro stevig vast, schitter met die jurk of glim in jouw kostuum en schrijf jouw woord van dank maar even uit.

Troy,

Heel erg hard bedankt voor deze award! Het betekent de wereld voor mij! Nee, dat is wat overdreven. Mijn blog betekent de wereld voor mij. Deze award is natuurlijk super leuk. Maar ik blog niet voor jullie, mijn publiek. Ik blog voor mijzelf en voor mijn papa. Ik blog om te vergeten en om te onthouden. En dat mijn woorden ook worden gesmaakt door jullie, dat is mooi meegenomen.

 

 

En dan is het nu tijd voor de tweede vragenreeks. Deze vragen kreeg ik van Ilse. http://aspasiablog.wordpress.com/2013/10/29/liebster-award/ Deze waren iets makkelijker om op te lossen 🙂

1. Waar ben je bang voor?

Ik ben ongelooflijk bang van insecten. Het maakt mij niet uit welk insecten. Al staan spinnen toch op nummer 1.

En ik ben ook bang van de dood.

2. Hoe lang blog je al?

Iets minder dan 2 jaar.

3. Waarom ben je beginnen bloggen?

Ik probeer via mijn blog de dood van mijn papa te verwerken. Een goede vriendin van mij had aangeraden om te schrijven over mijn verdriet. Toen kwam ik plots op het idee om een blog te starten.

4. Wat is je favoriete nummer aller tijden?

Moeilijke vraag! Mijn lievelingsnummer verandert constant en een favoriet nummer aller tijden heb ik volgens mij niet echt. Als ik dan toch iets moet zeggen/schrijven, dan zeg/schrijf ik: Sarah van de Kreuners. Mijn peter heeft dat liedje op de dvd van mijn geboorte gezet. Ik vind het zo’n mooi liedje 🙂 De tekst is ook zo schattig! Vroeger dacht ik altijd dat mijn peter dat liedje echt voor mij had geschreven. Als ik het nummer nu hoor, dan wens ik altijd dat ik en mijn peter terug zo goed overeen komen als vroeger. Terug overal samen naartoe…

5. Vind je jezelf mooi?

Ik vind mijzelf alleszins niet afschuwelijk lelijk. Maar nu ook weer niet wondermooi. Als ik iemand zie op straat ofzo, dan kan ik soms wel eens denken: ‘hmm, ik zie er toch wel beter uit’. Maar ik kan evengoed denken: ‘wauw, ik wou dat ik er zo uit zag.’

Laat ik het zo zeggen: mijn lijf, daar heb ik niet echt iets op aan te merken. Enkel mijn kop is wat minder. Soms kan ik wel denken: wat een mottige kop heb ik toch, maar dan smeer ik er van alles op en is het al wat beter 😉

6. Wat wil je nog bereiken in je leven?

Ik wil een top juffrouw worden. En een geweldige man tegen komen waarmee ik een romantisch huwelijk heb en 4 schatten van kinderen krijg – liefst 2 jongens en 2 meisjes. Ik wil ook een punt bereiken waarop ik besef en kan zeggen dat ik met de dood van mijn papa heb leren leven.

7. Ben je gelovig?

Gelovig niet echt. Volgens mijn godsdienstleerkracht ben ik zoekende. En dat lijkt mij wel een goede benaming. Want ik weet niet meer wat ik moet geloven. Is er een hemel? Is mijn papa daar? De dood van mijn papa heeft mijn wereld door elkaar geschud en mijn geloof in vraag gesteld. Ik was nooit heel Christelijk, maar ik heb wel mijn communie enzo gedaan. Maar ik had tot voor mijn papa zijn dood nooit echt stilgestaan bij mijn geloof. En nu ben ik dus zoekende. Zoekend naar een antwoord op mijn duizenden vragen.

8. Heb je een kledingstuk of juweel waar je erg aan gehecht bent?

Ja, eigenlijk wel. De T-shirt die ik aanhad toen ik mijn papa zijn dode lichaam ging bekijken. Ik heb het toen ’s nachts snel snel aangetrokken omdat dat op mijn stoel lag. Pas een maand of 5 later besefte ik plots dat ik dat T-shirt toen aanhad. Ik heb het niet meer aangehad na die ene nacht, maar ik bekijk het wel vaak. Eraan gehecht zijn is dus misschien niet helemaal een juiste verwoording maar het betekent wel iets voor mij.

9. Wat is jouw droomjob?

Eindelijk een super makkelijke vraag! Juf zijn!

10. Hoeveel talen spreek je?

Nederlands, Frans, Engels en een beetje Duits. Dat zijn er dus 3,5.

11. In welk boek ben je momenteel bezig?

De gave van Dyslexie. Helaas geen ontspannend boek, het is voor een opdracht voor school. Oh en ja, ik ben toch ook nog in een ander boek bezig! Van Jonathan Safran Foer, Alles is verlicht. Maar het ligt al enkele maanden in de kast. Het schoolwerk eist al mijn tijd op.

 

 

Zo, zo. Eindelijk alle vragen opgelost. En dan moet ik nu nog de award doorgeven. Oei oei oei, mag ik dat uitstellen tot een volgende keer? Maar ik beloof jullie, uitstel is geen afstel! Ik ga alvast opzoek naar mogelijke kandidaten 🙂

201 berichten

Standaard

Jeej, ik zag net – toen ik mijn bericht van 32 ongewassen varkentjes plaatste – dat dat mijn 200ste bericht op mijn blog was.

Dat wil zeggen dat dit bericht nummer 201 is. Dat is toch wel een speciaal momentje dat ik eventjes wil vermelden.

200 berichten waarin ik heb verteld over mijn leven, over mijn gevoelens en gedachten, over herinneringen en over mijn toekomst. 200 berichten waarin ik over mijn papa heb verteld en waarbij ik van alles en nog wat probeerde te verwerken. 200 berichten die ik voor altijd kan teruglezen en daardoor kan ik mijn lichte vooruitgang merken. 200 berichten waarin ik mijn ziel heb blootgelegd voor de buitenwereld. 200 berichten waar mijn ‘binnenwereld’ (ik bedoel dus mijn familie en -de meeste van mijn- vrienden) niets van weet.

200! Proficiat aan mijzelf!

Little reasons to smile

Standaard

Dankzij Ilse kwam ik een leuke TAG tegen en ik dacht, dat moet ik toch ook eens doen op mijn blog 🙂

Wat jullie ook zeker eens moeten doen, is een kijkje nemen op haar leuke blog! Dus klikken maar! http://aspasiablog.wordpress.com/

 

En dan kan je nu bekijken waar ik vrolijk of gelukkig van word. Misschien zorgen sommige prentjes er ook voor dat er een lach op jouw gezicht verschijnt!

tumblr_mkyr0hjw3P1rhfu0ao1_500 tumblr_ml5tjpIFj71s5tnfso1_500 tumblr_mkwtqoJ2G41s5tnfso1_500 tumblr_mko73qaaNZ1s8yk6co1_500 tumblr_mkc7wuWueq1s9bfajo1_500 tumblr_mkc1as2Vi01rjkmneo1_500 tumblr_mk6mempZOJ1rolrvco1_500 tumblr_mk4q7gMCyL1s0rbubo1_500 tumblr_mk0lcu76BZ1qcw5vlo1_500 tumblr_mj9tg5X0Zt1s467mdo1_500 tumblr_miwm3lrktJ1s3hbi1o1_500 tumblr_misab2jZwJ1s5b755o1_500 tumblr_miquawqfFi1s1v09xo1_500 431196_303483643046106_819270596_n 429941_300101023384368_225768473_n 427028_315830135144790_1918433992_n 425161_298740630187074_1491059458_n 425126_304003166327487_984848765_n 424391_300099883384482_2047247102_n 423336_305869109474226_1345173509_n 421503_299462020114935_396558657_n 402085_303483723046098_2005436235_n 397101_304002269660910_839696677_n