Tagarchief: Dating

Liefste Tinder

Standaard

Voorlopig kan ik nog altijd zeggen dat het goed zit tussen mij en Jr.! Tot mijn grote vreugde en ook wel verbazing eigenlijk.

We hebben na onze date in de cinema – waar we voor het eerst gekust hadden! – nog vijf keer afgesproken. (Gelukkig noteer ik elk afspraakje zorgvuldig in mijn agenda zodat ik alles goed kan bijhouden.)

Eén keertje terug iets gaan drinken in mijn favoriete café, de volgende keer terug naar de cinema. Daarna – de leukste date tot nu toe – een middagje in een park doorgebracht. Terwijl we daar gezellig op een bankje zaten kwamen er toevallig twee meisjes hun liedjes repeteren. Heel romantisch 🙂 De keer daarna zijn we weer gewoon wat gaan wandelen in een ander park en kuierden we wat rond langs het water. Opnieuw heel gezellig. En de laatste date – gisteren – zijn we gaan lunchen met daarna opnieuw een wandelingetje dat weer eindigde op een bankje, waar ik in zijn armen mocht rusten.

Ik loop op wolkjes en elk berichtje van Jr. doet mij spontaan glimlachen. Wanneer hij tijdens de film zachtjes over mijn hand aait en kringetjes maakt, kriebelt dat niet enkel op mijn hand. Wanneer Jr. zijn arm rond mijn middel slaagt, kriebelt het nog meer. Of wanneer we samen op een bankje zitten en hij met zijn hand zachtjes door mijn haar gaat. Of wanneer hij een pluisje van mijn mouw haalt. Of wanneer we hand in hand door de stad lopen. Of wanneer hij naar mij kijkt.

Wanneer we samen zijn vergeet ik bijna dat de wereld bestaat en dat de klok blijft tikken. Volgens mij zijn dat enkel goede tekens. Ik kan het eigenlijk nog altijd niet goed geloven dat ik dit allemaal meemaak. Ik hoop al jaren op dit soort momenten en nu beleef ik ze. Ik heb een lief!! (Ondanks dat we nog niet hebben gezegd dat we een koppel zijn, ben ik er wel vrij zeker van dat we dat zijn!) Ik ben echt heel gelukkig maar tegelijkertijd ook wel bang. Bang voor wanneer het plots niet goed meer zou gaan. Of soms ben ik zelfs bang dat ik misschien een foute keuze heb gemaakt, dat Jr. niets voor mij is. Maar 2 seconden later weet ik wel dat dat eigenlijk onzin is. Ik moet niet denken aan waar het misschien allemaal eventueel zou kunnen fout lopen. Misschien, eventueel, zou kunnen. Ik moet genieten van hoe het nu is. En dat doe ik volop!

Ik zag net in mijn agenda dat het al een maand geleden is dat we elkaar voor de eerste keer zagen. De tijd vliegt en ik kijk er echt naar uit hoe het verder zal gaan. Ik kan er niet veel meer aan toevoegen eigenlijk.

Oh ja, misschien moet ik Tinder maar eens gaan verwijderen! 😉

Tindervlammetjes

Standaard

Achja, ik heb mijn blog weer een hele tijd in de steek gelaten, bijna twee maanden om precies te zijn. Of verwaarloosd, zo zou ik het ook kunnen noemen. Maar ik ga mij er niet druk in maken, het is nu zo.

Ondertussen is er weer een nieuw schooljaar begonnen. Ik heb mijn eigen klas en echt waar, het is geweldig tof! Ik heb een hele leuke klas vol met toffe kinderen. Ik ben er zeker van dat het nog een super schooljaar wordt.

Maar… ik wil nu eigenlijk niet over school praten. Er zijn nog interessantere dingen in de wereld. Zoals Tinder bijvoorbeeld! Het is maar een voorbeeld hé. Ik had ook nog tien andere dingen kunnen opsommen. Maar Tinder kwam nu toevallig als eerste in mij op…

Eerst even terugkomen op mijn laatste Tinderverslag. Die jongen, J., was een hele lieve jongen! We hebben nog twee keer afgesproken en dat was telkens leuk. Maar je raadt het al, na de derde date kreeg ik een sms’je van J. “Ik vrees dat ik het niet echt iets zie worden tussen ons en ik vind het stom dat ik jou dat niet in persoon heb durven zeggen. Al vond ik het telkens wel erg gezellig samen zijn met jou!” Daar was ik vet mee! Ik moet toegeven dat ik er wel even het hart van in was. Ik hoopte stiekem toch weer op meer.

Uiteraard gaf ik mijn zoektocht nog niet op! Twee weken later ging ik op date met ene K. Eigenlijk wist ik al op voorhand dat deze jongen niets voor mij ging zijn, maar ik was toch wel benieuwd om hem te ontmoeten. Een jongeman van 28 en dat kon ik toch al merken aan de gesprekken die we voerden. Hij had duidelijk al veel meer ervaring op liefdesvlak en levensvlak. Hij woonde al jaren alleen en sprak graag over kerncentrales. Laat dat nu net een gesprek zijn dat ik niet zo boeiend vind, toch niet op een eerste date.

Eigenlijk was er niet echt iets mis met K. maar er was gewoon geen klik. Een te serieuze, volwassen jongen voor mij. En te slijmerig, vooral in zijn sms’en. “Misschien krijg ik plots wel zin om mijn lippen tegen de jouwe te vleien.” Nee bedankt! Volgende graag!

En de volgende dat is J. Jaja, opnieuw een J. Ik zal hem Jr. noemen voor alle duidelijkheid.

Ik was al een hele tijd aan het Tinderen met Jr., al drie maand blijkbaar, wel met lange tussenpozen. (Door al mijn andere dates, maar dat heb ik hem natuurlijk nog niet verteld.) Al die tijd vond ik Jr. wel tof maar er kwam niet echt ‘vordering’ in de gesprekken, het bleef allemaal vrij oppervlakkig. Er was ook nooit sprake van een afspraakje. Jr. had ook maar één foto op zijn Tinderprofiel en dat stoorde mij enorm! Een wazige foto met hoedje dan nog wel! Kan het nog onduidelijker? Ook op Facebook vond ik geen foto’s. Mijn nieuwsgierigheid won het uiteindelijk van de irritatie. Ik gaf hem een onsubtiele hint waarop hij vroeg om eens af te spreken. Missie geslaagd!

Onze date ging door in mijn favoriete café (dat ene café waar ik al met drie dates had afgesproken, maar ssjjtt!). Ik voelde mij meteen op mijn gemak, Jr. was een vlotte, sympathieke en grappige jongen. Helemaal mijn type, zowel qua karakter als uiterlijk! Het was zo’n gezellige avond dat ik niet naar het toilet wou gaan terwijl ik bijna in mijn broek deed.

Toen we vertrokken zei hij heel droog: “Tot de volgende.” waardoor ik begon te twijfelen of hij het wel echt leuk vond. Ik kreeg geen berichtje meer die avond en ook niet de dag erna. Voorzichtig stuurde ik de volgende avond zelf een berichtje, zonder te vragen wat hij ervan vond. Gewoon een soort grapje over de avond ervoor. Hij antwoordde (godzijdank!) vrij snel en vroeg wat mijn menig was na gisterenavond. Ik stuurde dat ik hem heel graag beter wou leren kennen en vroeg wat hij ervan vond. “Ideaal 😉 Ik was niet van plan om het zo laat te maken, dus da’s positief hé!” Fjoew, wat een opluchting!

Exact een week later spraken we nog eens af, deze keer gingen we iets eten in een restaurantje. Opnieuw was het heel gezellig! We waren nog lang niet uitgepraat dus gingen we nog iets drinken, deze keer, wonder o wonder, in een ander café! Ik had het al heel de avond warm en had dat al twee keer ter sprake gebracht waarop hij telkens al lachend zei: “Sorry!”. De tweede keer raakte hij even mijn wang aan om te voelen hoe warm ik het had. Het klinkt waarschijnlijk belachelijk, maar ik vond dat wel een bijzonder moment. En ja, ik voelde al wat kriebels in mijn buik. Toen we naar onze auto’s stapten, volgde er een beetje een ongemakkelijk moment. Ik dacht al aan een kus, wie weet hij ook, maar er volgde gewoon een braaf kusje op de wang.

En ja hoor, weer exact een week later (gisteren om precies te zijn), volgde onze derde date. Ik vond dat het tijd was voor de ultieme cliché-date: een uitje naar de cinema! Mijn stiekeme hoop was een kus tijdens de film. Tijdens de film legde ik mijn arm op de leuning tussen ons in, wat volgde was een zenuwslopend spelletje van heen en weer geschuif met onze armen. Ik had al heel de tijd het gevoel dat hij zijn hand op het mijne zou leggen maar daar kwam het maar niet van. Na een half uur besloot ik om mijn hand gewoon te laten liggen op de leuning en te wachten. Af en toe schoof hij zijn arm weer wat dichter. En dan terug helemaal weg. En weer terug, om hem 2 minuten later weer weg te halen. Ik werd er gek van en ik was de film totaal niet meer aan het volgen. Mijn focus lag enkel en alleen nog op zijn arm en op mijn arm. Na ongeveer een uur lagen onze armen helemaal tegen elkaar. Nu nog onze handen, dacht ik. Ik voelde de warmte van zijn hand al bijna. Heel af en toe raakten onze pinken elkaar ‘per ongeluk’.

Die ‘per ongeluk’ veranderde na een drie tal keer – EINDELIJK – in ‘expres’. Ik wou echt wachten tot hij mijn hand vastnam en die missie is dus uiteindelijk gelukt. Heel zachtjes en voorzichtig wreef hij wat over mijn pink. Langzaam nam hij heel mijn hand vast en zo zaten we het laatste kwartier van de film naast elkaar. Volgens mij was mijn hoofd zo rood als een tomaat, maar lang leve de donkere cinemazaal! We hebben elkaar geen moment aangekeken tijdens de film, wat ervoor zorgde dat mijn zenuwen alleen maar groter werden. Mijn hart klopte bijna uit mijn borst toen onze handen elkaar raakten. Het was wel een positief bonken. Toen de film afgelopen was, vroeg ik mijzelf af hoe hij nu eigenlijk geëindigd was, maar volgens Jr. was het een onverwachts einde. Ik zal hem maar geloven.

Wanneer het licht aanging, veel te fel naar mijn zin, moest ik nog even bekomen van de film en vooral van het handjes vasthouden. Heel even voelde ik mij wat ongemakkelijk, maar dat gevoel ging snel weg. Naar goede gewoonte, gingen we na de film nog iets drinken. Heel lang zijn we niet meer blijven zitten, het was al vrij laat. En ik had zo’n voorgevoel dat Jr. nog plannen had. Of ik hoopte vooral dat hij nog plannen had. Toen we naar de parking stapten, hoewel zijn auto helemaal aan de andere kant stond, kon ik hem heel gemakkelijk meelokken naar mijn auto. “Mijn auto is echt heel mooi hoor, ge moet die eens van dichtbij zien.” Daar  stonden we dan te lachen naast mijn flashy groene autootje met mijn schapenvachtenstuurhoesje. Daar stonden we dan wat zenuwachtig naar elkaar te kijken.

“Tot de volgende keer dan.” zei Jr. en we zetten nog een stapje dichter naar elkaar. Wat half bedoeld was als een kus op de wang veranderde naar een kus op de mond. Even stopten we om wat dwaas te lachen en dan volgde er snel nog een kus. Jr. streek terwijl het haar langs mijn oor weg, zo schattig van hem! Er kwamen plots twee oude mannen met een enge hond voorbij dus hielden we het maar voor bekeken. We brabbelden allebei nog wat onzinnige dingen waarna we nog een kort afscheidskusje gaven en ik – zeer gelukkig – in mijn auto stapte.

Hoe het nu verder zal gaan, weet ik nog niet. Ik hoop dat het echt iets kan worden tussen ons want ik voel de vlindertjes toch al rondfladderen. Ik wacht vol spanning af op het vervolg 🙂

3 op een rij

Standaard

Ik kan het nu met zekerheid zeggen: daten is vermoeiend maar ook wel plezant. Meestal toch. Ik verklaar mij nader.

Ik heb drie dagen achter elkaar een Tinderdate gehad, met drie verschillende jongens voor alle duidelijkheid. Ik ben fan van het één-programma ‘Vind je lief’ en daar doen ze ook drie dates na elkaar, dus ik dacht: dat kan ik ook! Ik zal proberen om een kort maar duidelijk beeld te scheppen over mijn drie verschillende dates. Alvast mijn excuses voor als het toch een niet zo kort verslag wordt. De conclusie, die je al wel zal kunnen afleiden tijdens mijn verhalen, volgt aan het einde. 😉

Lees de rest van dit bericht

Tinderdate nummero 4

Standaard

Na, een toch wel een lange pauze, ben ik nog eens op Tinderdate geweest! En wat voor eentje.

Even een korte samenvatting van de voorbije periode. De vorige Tinderboy, J., daar heb ik jammer genoeg niet meer mee afgesproken. Hij twijfelde te veel. Na veel twijfelen heb ik dan zelf een paar weken geleden gevraagd of hij toch niet nog eens wou afspreken waarop hij ja zei. “YES!” dacht ik, maar een paar dagen later zei hij dat het niet kon doorgaan: te druk. Toch wou hij echt wel nog afspreken, zei hij. Ondertussen zijn we dus een enkele weken verder en heb ik niets meer van hem gehoord. 

Ik bleef – voornamelijk uit verveling – verder Tinderen. Hier en daar leerde ik nog eens een toffe jongen kennen, maar afspraakjes kwamen er niet van. Afgelopen woensdag had ik een match met ene Y. . Ik zag meteen dat we mijn broer als gemeenschappelijk connectie hadden. Blijkbaar hadden ze vroeger altijd samen naar school gefietst. Ik kende hem niet, maar ik vond het wel een leuke babbel. Na een paar uur vroeg ik of Y. verder wou babbelen via What’s app, wat ik toch makkelijker vind dan Tinder. “Vraag jij nu mijn gsm nummer?” Blijkbaar vond hij het gek dat een meisje dat als eerste vraagt. Vervolgens wou hij mij voor zijn met – volgens hem de volgende stap – de vraag om iets te gaan drinken. Waarom niet, dacht ik. J. antwoordde toch niet meer en eens een avondje weg is wel eens plezant. We maakten plannen voor vrijdag.

De volgende dag kreeg ik echter al wat spijt van mijn beslissing, ik begon stilaan te beseffen dat deze Y. niet mijn type was. Veel blabla over geld en auto’s. Maar ik had nu eenmaal ja gezegd, dus dan kon ik niet meer terugkrabbelen, vond ik.

Gisteren, vrijdagavond dus, was het zover. Meneer (deze benaming past perfect bij hem!) kwam mij ophalen met zijn – volgens hem – chique en dure BMW die normaal gezien niet voor mensen van zijn leeftijd is weggelegd. Eerder voor iemand die al rond de 50 is. Maar meneer heeft nu eenmaal een job in de IT en mag zich daar blijkbaar veel veroorloven.

Mijn voorgevoel klopte, meneer sprak in het echte leven ook maar al te graag over dikke wagens, geld en zijn IT-wereldje. Laten dat nu net de drie dingen zijn die ik totaal niet interessant vind. En dat is nog zacht uitgedrukt. Y. bleef maar doordrammen over zijn dure opties in zijn wagen, over zijn vorige auto’s (met bijhorende foto’s), over het aantal kilometers op zijn kilometerteller, over hoeveel benzine er in zijn tank kan, over het aantal boxen in zijn BMW, …

Ik had al verscheidene keren laten vallen dat ik niets van auto’s ken en dat het mij eigenlijk ook niet interesseert. Toch vond hij het nodig om constant terug datzelfde gespreksonderwerp boven te halen. Hoe vaak ik ook probeerde om over iets anders te praten, het kwam altijd daarop terug. Of op geld. Of op IT. Drie vierde van de tijd ging het over auto’s. Drie vierde van de tijd begreep ik er nauwelijks iets van.

Y. vond het ook nog nodig om mij financieel advies te geven. Een appartement huren mag ik echt niet doen: geldverspilling. Ik moet mijn loonfiche beter nakijken. Ik moet mijn vakantiegeld aanvragen. Ik mag niet alleen gaan wonen zolang in niet genoeg gespaard heb. Blablabla.

Mijn interesses vond Y. dan weer niet boeiend. Y. vindt zijn geld en zijn auto blijkbaar het belangrijkste in zijn leven. Ik vind dat het minst belangrijke in mijn leven. Wanneer ik vertelde dat ik er enorm van kan genieten wanneer ik een regenboog zie, of een vlinder of een mooi liedje op de radio hoor, bekeek hij mij maar wat raar.

Kortom: er was totaal geen klik. En de avond bleef maar eindeloos lang duren. Het enige positieve was dat meneer trakteerde, want ik moet toegeven, hij is wel een gentleman. Of hij probeert zich alleszins zo voor te doen. Het jammere (of dan toch voor hem) is dat ik het niet voor gentlemannen heb.

Twee cocktails en een Fanta later (ik durfde helaas niet te zeggen dat ik niets meer moest drinken) kwam er eindelijk een einde aan de uiteenzetting over geld en auto’s. Dat dacht ik toch. Want, uiteraard, toen we eenmaal in zijn BMW zaten, begon hij weer allerlei snufjes te tonen. Snufjes die hij al eerder had vermeld én – joepie jeej – ook nog wat nieuwe snufjes. En tot slot demonstreerde hij hoe luid zijn 14 boxen wel niet klinken. Ik werd gek en doof.

“Tot een volgende keer, misschien.” was het laatste dat ik zei voor ik probeerde uit te stappen, wat niet lukte omdat alweer een snufje dat verhinderde. Dubbele beveiliging waardoor ik blijkbaar twee keer aan het handvat moest trekken. Wat was ik blij toen ik thuis was!

Als hij denkt dat hij mij heeft kunnen imponeren mijn zijn chique wagen en zijn chique praatjes, dan zit hij fout. Ik vond het zelfs eerder zielig hoe materialistisch hij was. Neen, ik zou nooit kunnen samenleven met zo iemand. Geef mij maar iemand met héél wat minder noten op zijn zang. En nee, het bedrag op zijn rekening maakt mij ook niets uit!

Tinderdate³ – le moment suprême

Standaard

Wat een schitterende dag was het vandaag! En ik mocht deze stralende dag doorbrengen in het gezelschap van J. Na meer dan twee weken hadden we eindelijk nog eens tijd om af te spreken. Ik stelde een bezoekje aan de dierentuin voor, maar dat zag hij niet helemaal zitten. Hij heeft het niet voor dieren die in een kooi zitten. Dat had ik eigenlijk kunnen voorspellen van deze natuurvriendelijke jongen.

En zijn voorstel had ik dan eigenlijk ook wel kunnen voorspellen: een picknick in het park. Een gezellige, romantische picknick. Daar kon ik moeilijk nee op zeggen.

Lees de rest van dit bericht

Tinderdate³ – nog een vervolg

Standaard

In de hoop dat ik er terug wat vrolijker word, zal ik even verslag uitbrengen van mijn laatste afspraakje met mijn Tindervlam.

J. stuurde me vrijdag een sms’je: “Wil je morgen avond al afspreken? 🙂 Iets gaan eten en drinken bijvoorbeeld?” We hadden eerder afgesproken dat we maandag – vandaag dus – pas terug zouden afspreken (wat uiteindelijk niet is kunnen doorgaan), omdat we allebei een drukke week hadden. Dat hij nu plots vroeg om zaterdagavond al iets te doen, vond ik heel fijn.

Lees de rest van dit bericht

Tinderdate³

Standaard

Gisteren was het alweer tijd voor een nieuwe Tinderdate! Eigenlijk vrij onverwachts. Er was wel een jongen, B. (niet de B. van Tinderdate², een andere uiteraard) die ik zag zitten. Ik zat al ongeveer een week met hem te praten en ik hoopte steeds dat hij zou vragen om eens af te spreken. Terwijl chatte ik ook nog met wat andere jongens. Tussen die gesprekken zat niet veel soeps. Dat was toch wat ik alleszins dacht!

Lees de rest van dit bericht

Roze wolken en zwarte katten

Standaard

Wat een mooi einde van de week beleefde ik zondag. Met een stralende zon aan de hemel had ik in de dierentuin afgesproken met mijn Tinder-date. Ik vond het ongelooflijk spannend maar het viel super goed mee! L. is een hele lieve, toffe en grappige jongen. Een babbelaar ook!

Maandag stortte ik echter van mijn roze wolk en stond ik weer met beide voeten in deze harde wereld. Een meisje aan wie ik vorig schooljaar huiswerkbegeleiding gaf, is overleden. Een stom, stom, stom ongeluk. Een stoere meid met een geweldig klein hartje is er niet meer. En dat maakte mij heel erg triest. Hoe wreed en oneerlijk is onze wereld wel niet! Ik kan de klok niet eens terugdraaien om eens te vragen hoe het nu met haar gaat. Haar motivatie voor school heb ik toen wat kunnen opkrikken, maar hoe het dit schooljaar allemaal verliep, weet ik niet. En ja, daar heb ik nu spijt van. En ja, spijt komt altijd te laat.

Omdat één ding dat fout gaat nooit genoeg is, ging er uiteraard nog meer fout maandag. Ik werd gebeten, niet door één of ander dier. Neen, door een kind van mijn eigen klas. Oké, ze heeft het emotioneel niet gemakkelijk, maar bijten, neen dat gaat toch wel een stap te ver. Maar er wordt niets aan gedaan en dat wordt ik na meer dan 6 maand toch wel stilaan beu.

Gisteren verliep alles min of meer goed. Dus besliste het lot dat het dan vandaag maar weer eens zo’n pechdag moest zijn. Onderweg naar school liep er plots super snel een fazant voor mijn auto. Ik kon onmogelijk stoppen en dus vloog het beest tegen mijn auto. Gevolg: koplamp stuk. De fazant leefde nog wel, voor moest het je interesseren. Een paar uur later zat ik terug in de wagen en sprong er uit het niets een zwarte kat voor mijn wagen. Deze keer kon ik net op tijd mijn remmen dichtslagen en was de kat (en mijn wagen) gered.

Zwarte katten voorspellen nooit veel goeds. Ik ben benieuwd wat deze week nog meer voor mij in petto heeft. Ik houd mijn hart al vast. Ik zal de dagen maar nemen zoals ze op mij afkomen. Morgen is het alweer tijd voor de tweede date met L. . Een etentje in een gezellig restaurant 🙂 Hopelijk kan L. mij terug even op die roze wolk plaatsen, daar is het toch wat fijner om te vertoeven.