Tagarchief: quote

Mondje dicht

Standaard

En ja hoor, het is weer zo ver. Het is alweer een 15de. Vandaag is het alweer 2 jaar 10 maand geleden dat mijn papa zijn laatste adem uitblies. Bijna 3 jaar. Het gekke is dat ik al een maand of twee zeg dat het bijna 3 jaar geleden is, terwijl het eigenlijk vanaf nu pas ‘bijna 3 jaar geleden’ valt te benoemen. Of bestaan daar niet echt regels voor? Waarschijnlijk niet… Naar mijn gevoel is het de ene dag al bijna 3 jaar geleden en de andere dag nog maar een week of weer een andere dag al 10 jaar.

Ik voel me al de hele dag raar. Slechtgezind volgens mijn mama. Triestig volgens mij. Maar dat zeg ik haar natuurlijk niet. Nog steeds niet. Na 2 jaar en 10 maanden kan ik nog steeds niet met haar over mijn gevoelens praten. Ik had toen nooit kunnen bedenken dat ik er zo lang niet over zou kunnen spreken. De laatste tijd spreek of vertel ik zelfs tegen niemand meer over mijn papa.

Soms heb ik de behoefte niet, maar soms ook wel. En als er dan iemand in de buurt is die ik vertrouw, durf ik er nog niet over te beginnen. In het begin kon ik er beter over praten, nu begin ik het precies te verleren. Als ik het mij goed herinner is het laatste gesprek dat ik over mijn papa heb gehad geleden van tijdens mijn stage in maart. Toen moest ik lesgeven over verdriet en rouw en vertelde ik de kinderen dat mijn papa overleden was. (Of moet ik ‘is’ schrijven?) Een echt gesprek valt dat eigenlijk niet echt te noemen want ik was meer aan het woord dan hen, maar toch schepte het een vertrouwensband.

Vertellen of praten over de dood van mijn papa doet deugt, dat weet ik en dat merkte ik steeds wanneer ik het deed. Maar de moment is er niet altijd. Wanneer ik over hem wil vertellen, voelt het nog altijd aan alsof ik de sfeer wil verpesten en dat is natuurlijk niet mijn bedoeling.

Nu ik er zo over schrijf, voel ik dat het nog eens nodig is om mijn hart te luchten. Maar ja, bij wie kan en wil ik terecht?

 

Kom op, niet zo zielig zijn Sarah! In plaats van hier te zitten zeuren zou ik beter wat genieten van de laatste weken vakantie. Maar het lukt niet… Binnen 5 dagen verjaart/verjaarde mijn papa alweer. 52 zou hij worden. Zou. Zo jammer dat ik ‘zou’ moet schrijven…

Laat ik mijn papa maar wat terugkomen in mijn herinneringen, dat kan mij misschien helpen. Want ik las net nog een mooie quote.

Herinnering is een soort van ontmoeting.

 

xxxxxx voor mijn liefste papa

 

Advertenties

Ssssstttt-age

Standaard

En het is weer zover, morgen begint er alweer een nieuwe stage. Deze keer is het onze ‘keuzestage’ dat wil zeggen dat we zelf mochten kiezen in wat voor school we zouden staan. We mochten echt eender wat kiezen, maar natuurlijk kreeg niet iedereen zomaar zijn keuze. De school in kwestie moet natuurlijk stagiaires willen.

Ik koos voor buitengewoon onderwijs, type 2. En ik kreeg zo’n school. En nu start ik daar morgen met lesgeven. Of toch ongeveer. Morgen moet ik nog maar 100 minuten een les ‘muvo’ geven. Muvo-lessen zijn altijd mijn favoriete lessen! Toch als ik niet zelf moet zingen 😀

Naar de les van morgen kijk ik wel uit. Naar de volgende dagen niet echt. Ik weet helemaal niet waaraan ik mij moet verwachten, ik heb mijn klasje nog maar 2 keer gezien. Daardoor wist ik het niveau van de leerlingen niet goed en kon ik niet inschatten hoe moeilijk ik mijn lessen mocht maken. Dus, om mijn uitleg samen te vatten: wie weet zegt mijn juf straks: maak alles maar opnieuw want het is veel te moeilijk! En dan ga ik wenen denk ik. Maarja, het zal wel goed komen zeker?

 

Om eventjes tot rust te komen (want ja, ik ben een echte stresskip!) deel ik een mooie quote met jullie. Eentje van mijn spirituele kalender Happinez!. Dat was mijn kadootje aan mijzelf voor het nieuwe jaar. Zo kan ik 365 ochtenden genieten van de mooie woorden. En zo

happinez-scheurkalender-2014

Wie naar buiten kijkt droomt.
Wie naar binnen kijkt ontwaakt.

-Carl Gustav Jung-

Je vliegt in vrije val

Standaard

She was a compulsive pessimist, always looking for the soft brown spot in the fruit, pressing so hard she created it.

 

Mooie, mooie, mooie quote! Ik weet wel niet door wie hij geschreven is. Maakt eigenlijk ook niet zoveel uit, hij is mooi.

Ik ben stiekem toch blij dat ik geen pessimist ben. Hoewel ik ook geen super super optimist ben. Ik ben gewoontjes. Ik ben gewoon Sarah. Gelukkig maar.

En om dit bericht nog mooier te maken zet ik er een liedje bij. En ook omdat het al lang geleden is dat ik een liedje met jullie heb gedeeld. En ook gewoon omdat ik het zo een mooi, mooi, mooi liedje vind. Eigenlijk vooral daarom.

 

PS: jaja, dat liedje is een cover van Damien Rice zijn cannonball

Missen

Standaard

“Ik mis je zoals elke droom zijn einde mist.”

 

– zelf bedacht en helemaal waar –

 

Een jaar en half… Veel te lang. Veel te moeilijk. Veel te eenzaam. Veel te zwaar. Veel te veel.

 

Nog eentje om af te sluiten:

“De mist mist iemand in de mist, maar door de mist weet hij soms niet goed meer wat hij juist mist.”

 

– ook zelf bedacht en ook helemaal waar –

Quote

 

Als de zon schijnt in je hart, dan is het altijd een zonnige dag.

– onbekend –

 

Wat je hebt kun je verliezen, wat je bent niet. 

– Ruth Zwijgers –

 

 We nemen geen rugzak mee uit het verleden maar een schatkist. Elke dag mag je kijken of er nog wat moois in zit.

-Willem Brauckmann –

 

Wees niet bang voor perfectie, je bereikt ze toch nooit.

– Dali –

 

Laat je je remmen door problemen, of geef je gas door je dromen?

– onbekend-

 

 

 

Ik hou van quotes!